พร้อมกันนี้ได้จัดตั้ง “ศูนย์ฝึกอบรมอาชีพและสาธิตการแปรรูปวัสดุชีวภาพ” ให้เป็น “แหล่งเรียนรู้คู่ชุมชน” เปลี่ยนเกษตรกรให้เป็นนวัตกร ช่วยให้พี่น้องชาวเชียงรายจัดการวัสดุเหลือทิ้งที่สามารถทำเงินได้จริง พร้อมขยายผลเป็นโมเดลดำเนินงานในพื้นที่อื่นๆ ของประเทศ

โดยได้รับเกียรติจาก รุจติศักดิ์  รังสี รองผู้ว่าราชการจังหวัดเชียงราย   สมศักดิ์  แก้วเสนา   รองผู้ว่าราชการจังหวัดพะเยา รวมทั้ง วช. ซึ่งเป็นหน่วยงานหลักในการขับเคลื่อนผลงานวิจัยของประเทศ โดยหนึ่งในแผนงานหลักของ วช. คือ การเร่งผลักดันการแก้ไข  PM 2.5 นำทีมโดย ประลอง ดำรงไทย  ผู้อำนวยการ แผนงานเป้าหมายสำคัญตามยุทธศาสตร์ ววน. ประเด็นประเทศไทย และอดีตอธิบดีกรมควบคุมมลพิษ และ ดร. ยุพิน เลิศบุรุษ ผู้เชี่ยวชาญด้านการส่งเสริมและการสนับสนุนการวิจัยและนวัตกรรม ร่วมเป็นเกียรติในงาน

ด้าน สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย (วว.)   นำทีมโดยผศ.ดร. วีรชัย  อาจหาญ  ผู้ว่าการ  วว.  พร้อมด้วย ดร.พัชทรา  มณีสินธุ์  รองผู้ว่าการวิจัยและพัฒนาด้านพัฒนาอย่างยั่งยืน วว,  ดร.เรวดี  อนุวัฒนา  ผู้อำนวยการศูนย์เชี่ยวชาญนวัตกรรมวัสดุ วว. และทีมนักวิจัยโครงการ ร่วมแสดงพลังในการนำ วทน. ผลักดันให้เกิดการใช้ประโยชน์เพื่อเป็นส่วนหนึ่งในการแก้ไขปัญหา PM 2.5 ในพื้นที่จังหวัดเชียงรายและพะเยา

สำหรับกิจกรรมภายในงานครั้งนี้ ประกอบด้วย การจัดนิทรรศการ/สาธิตนวัตกรรม

ผลิตภัณฑ์มูลค่าสูงเพื่อแก้ปัญหา PM 2.5  ถ่ายทอดความรู้โดย ศูนย์เชี่ยวชาญนวัตกรรมวัสดุ วว. จำนวน 5 ฐาน ได้แก่ 1.การสาธิตประสิทธิภาพเจลหน่วงการติดไฟ  2.การผลิตผ้าย้อมจากวัสดุเหลือทิ้งทางธรรมชาติ 3.การผลิตชิ้นงานเซรามิก (เครื่องปั้นดินเผา)  4.การผลิตภาชนะรักษ์โลกจากฟางและเปลือกข้าวโพด และ 5.เตาเผาไบโอชาร์และการผลิตบล็อกประสานผสมไบโอชาร์ รวมทั้งการถวายบล็อกเติมบุญและฆ้องแก่ ให้กับวัดหนองปึ๋ง  และมอบผลิตภัณฑ์โครงการให้กับหน่วยงานในพื้นที่ ได้แก่ สภาวัฒนธรรมจังหวัดเชียงราย   เทศบาลตำบลจ้นจว้า  เกษตรจังหวัดเชียงราย  เทศบาลตำบลเวียงสรวย  สำนักบริหารพื้นที่อนุรักษ์ที่ 15  สำนักจัดการทรัพยากรป่าไม้ที่ 2 และโรงเรียนผู้สูงอายุ

รุจติศักดิ์ รังสี  รองผู้ว่าราชการจังหวัดเชียงราย  ประธานในพิธี กล่าวว่า    ปัญหาฝุ่นควัน PM 2.5 เป็นโจทย์ใหญ่ที่จังหวัดเชียงรายและหน่วยงานต่าง ๆ ในประเทศ ให้ความสำคัญมาโดยตลอด ซึ่งแนวทางที่จะแก้ปัญหานี้ได้อย่างยั่งยืนที่สุดคือ การเปลี่ยน “วัสดุเหลือทิ้งจากไร่นา” ให้กลายเป็น  “พลังขับเคลื่อนนวัตกรรมรักษ์โลก” ผ่านกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและนวัตกรรม

“ขอชื่นชมคณะนักวิจัย วว. และผู้เกี่ยวข้องทุกท่าน ที่ได้นำผลงานจากการศึกษาวิจัยมาถ่ายทอดสู่พี่น้องประชาชนอย่างเป็นรูปธรรม ไม่ว่าจะเป็นการนำแอปพลิเคชันบริหารจัดการสิ่งของเหลือทิ้ง ที่เป็นการนำเทคโนโลยีสมัยใหม่ มาจัดระเบียบการจัดเก็บ การพัฒนา วัสดุกรองอากาศ และ เจลหน่วงการติดไฟ เพื่อรับมือกับวิกฤตฝุ่นควันโดยตรง รวมถึงการเพิ่มมูลค่าวัสดุชีวภาพให้กลายเป็น ถ่านไบโอชาร์ และผลิตภัณฑ์กระถางภาชนะรักษ์โลก ซึ่งนอกจากจะช่วยลดการเผาในที่โล่งแล้ว ยังช่วยสร้างเศรษฐกิจหมุนเวียนให้เกิดขึ้นในระดับฐานราก  รวมทั้งการจัดตั้ง “ศูนย์ฝึกอบรมอาชีพและสาธิตการแปรรูปวัสดุชีวภาพ” ในตำบลจันจว้าใต้แห่งนี้ ซึ่งเปรียบเสมือน “แหล่งเรียนรู้คู่ชุมชน” ที่จะเปลี่ยนเกษตรกรให้เป็นนวัตกร ช่วยให้พี่น้องชาวเชียงรายมีทางเลือกใหม่ในการจัดการวัสดุเหลือทิ้งที่สามารถทำเงินได้จริง และนำไปสู่การลดจุดความร้อน (Hotspot) ในจังหวัดอย่างเห็นผล หวังเป็นอย่างยิ่งว่านวัตกรรมเหล่านี้จะถูกส่งต่อและขยายผลไปทั่วทั้งจังหวัดเชียงราย รวมถึงจังหวัดอื่นๆ ในพื้นที่ภาคเหนือ เพื่อให้เราได้อากาศที่บริสุทธิ์กลับคืนมาควบคู่ไปกับการมีรายได้ที่มั่นคงของพี่น้องเกษตรกร” รองผู้ว่าราชการจังหวัดเชียงราย  กล่าว

ประลอง ดำรงไทย  ผู้อำนวยการแผนงานเป้าหมายสำคัญตามยุทธศาสตร์ ววน. ประเด็นประเทศไทย สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ กล่าวว่า   วช. ในฐานะหน่วยงานหลัก ด้านการบริหารทุนวิจัยและนวัตกรรมของประเทศ มีภารกิจที่สำคัญในการสนับสนุนงานวิจัยที่ตอบโจทย์การพัฒนาประเทศ ลดความเหลื่อมล้ำ และยกระดับคุณภาพชีวิตของประชาชน โดยเฉพาะการวิจัยที่สามารถนำไปใช้ได้จริงในพื้นที่ และสร้างผลกระทบเชิงบวกทั้งด้านเศรษฐกิจ สังคม และสิ่งแวดล้อม ซึ่งปัญหา  PM 2.5  นับเป็นปัญหาที่สำคัญของพื้นที่ภาคเหนือ ที่มีความซับซ้อนและเกี่ยวข้องกับหลายมิติ ทั้งด้านการเกษตร การจัดการทรัพยากรธรรมชาติ สุขภาพ และวิถีชีวิตของชุมชน จึงเป็นที่มาของการให้ทุนกับ วว. ในครั้งนี้

การออกแบบโครงการของ วว. เน้นการพัฒนา/แก้ไขปัญหา และสร้างความร่วมมือในพื้นที่นั้นสะท้อนแนวคิดของ วช. ที่ต้องการมุ่งเน้นงานวิจัยเชิงพื้นที่ (Area-based Research) และงานวิจัยเชิงบูรณาการ ที่เชื่อมโยงหน่วยงานวิจัย นักวิชาการ ภาคีเครือข่าย และชุมชน เข้าร่วมทำงานและแก้ไขปัญหาพื้นที่ร่วมกัน ซึ่งกระบวนการคือ พัฒนานวัตกรรมจากวัสดุเหลือทิ้งทางการเกษตร สู่การสร้างผลิตภัณฑ์มูลค่าสูง พร้อมทั้งการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมเกษตรกร ให้รู้วิธีการบริหารจัดการวัสดุเหลือทิ้งทางการเกษตร จากการเผา ไปสู่การใช้ประโยชน์ผ่าน Application ซึ่งนอกจากการแก้ปัญหาและลดมลพิษลงได้แล้ว ยังสามารถนำไปต่อยอด สร้างอาชีพ สร้างรายได้อย่างยั่งยืน ได้ร่วมด้วย ถือว่าเป็นโครงการที่สามารถสร้างผลกระทบทั้งสิ่งแวดล้อม เศรษฐกิจ และสังคมได้จริง

ผศ.ดร. วีรชัย  อาจหาญ  ผู้ว่าการ  สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย (วว.)  กล่าวว่า  โครงการนวัตกรรมผลิตภัณฑ์มูลค่าสูงเพื่อแก้ปัญหา PM 2.5 เป็นความตั้งใจของ กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม โดย สถาบันวิจัยวิทยศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย หรือ วว. ซึ่งได้รับการสนับสนุนทุนวิจัยจาก สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ ในการนำวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และนวัตกรรม มาขับเคลื่อนการแก้ปัญหาวิกฤตหมอกควันอย่างครบวงจร ตั้งแต่ต้นน้ำจนถึงปลายน้ำ โดยขณะนี้โครงการประสบผลสำเร็จในการพัฒนานวัตกรรมที่สำคัญ ซึ่งพร้อมขับเคลื่อน เศรษฐกิจสีเขียว (Green Economy) ของประเทศ โดยยึดหลักการพัฒนาที่ยั่งยืนตามกรอบ ESG คือ การดูแลสิ่งแวดล้อม (Environmental) การสร้างประโยชน์ต่อสังคม (Social) และการบริหารจัดการที่โปร่งใสมีธรรมาภิบาล (Governance)

จากการดำเนินโครงการ วว. บรรลุผลสำเร็จเป็นที่ประจักษ์ใน 5 ด้านสำคัญ  ดังนี้

1. 1. ด้านการบริหารจัดการเชิงดิจิทัล (Governance & Efficiency) พัฒนา แอปพลิเคชันบริหารจัดการวัสดุเหลือทิ้งทางการเกษตร เพื่อเป็นแพลตฟอร์มกลางสร้างธรรมาภิบาลในการจัดการทรัพยากร เชื่อมโยงเกษตรกรและผู้ประกอบการเข้าด้วยกัน เปลี่ยนเศษวัสดุให้เป็นมูลค่า และลดปัญหาการเผาอย่างเป็นระบบ
2. ด้านการสร้างมูลค่าเพิ่มและเศรษฐกิจหมุนเวียน (Environmental & Green Economy) นำเปลือกข้าวโพด ตอซังข้าว และเศษไม้ มาแปรรูปเป็นผลิตภัณฑ์มูลค่าสูง อาทิ ภาชนะรักษ์โลก ถาดรองไข่ คอนกรีตบล็อกประสานจากไบโอชาร์ และถ่านไบโอชาร์ ซึ่งเป็นการหมุนเวียนทรัพยากรกลับมาใช้ใหม่ให้เกิดประโยชน์สูงสุด
3. ด้านเทคโนโลยีพลังงานสะอาด (Environmental) พัฒนาเทคโนโลยีเตาเผาต่อเนื่องสำหรับไบโอชาร์ ที่เชื่อมต่อกับเตาเผาเซรามิก ช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการใช้พลังงาน และลดมลพิษจากการเผาไหม้ พร้อมทั้งกักเก็บน้ำส้มควันไม้ เพื่อส่งเสริมการเกษตรปลอดภัยและเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม
4. ด้านความปลอดภัยและสังคม (Social) วิจัยและพัฒนา เจลหน่วงไฟ จากวัสดุธรรมชาติ เพื่อลดความรุนแรงของไฟป่า เป็นการปกป้องระบบนิเวศและสุขภาวะของคนในสังคม โดยใช้วัตถุดิบที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม 100%
5. ด้านนวัตกรรมเพื่อคุณภาพชีวิต (Environmental & Social) พัฒนา วัสดุกรองอากาศประสิทธิภาพสูงจากไบโอชาร์ ที่ลดค่าฝุ่น PM 2.5  ได้ถึงร้อยละ 85-98 รวมถึงการนำไปประยุกต์ใช้ใน งานถนนลาดยางมะตอย เพื่อลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกและสารพิษก่อมะเร็งบนท้องถนน

“ผลสำเร็จดังกล่าวทั้ง 5 ด้าน  อยู่ระหว่างการส่งต่อเพื่อนำไปใช้ประโยชน์ผ่านการดำเนินงานของ ศูนย์ฝึกอบรมอาชีพและสาธิตการแปรรูปวัสดุชีวภาพ และเป็น “แหล่งเรียนรู้คู่ชุมชน ณ ตำบลจันจว้า” เพื่อยกระดับความเชื่อมั่นว่านวัตกรรมของไทยสามารถขับเคลื่อนเศรษฐกิจฐานรากควบคู่กับการรักษาโลกร่วมกันอย่างยั่งยืน ตามแนวทางเศรษฐกิจสีเขียวที่ทั่วโลกให้ความสำคัญ” ผู้ว่าการ วว. กล่าว

 ทนงศักดิ์  ทองแสน   นายกเทศมนตรีตำบลจันจว้า  ในฐานะผู้นำชุมชนของพื้นที่ดำเนินโครงการฯ   กล่าวว่า  ปัญหาฝุ่นควันและวัสดุเหลือทิ้งทางการเกษตร เป็นโจทย์ใหญ่ที่หน่วยงานร่วมกับชุมชนพยายามหาทางออกมาโดยตลอด “ศูนย์ฝึกอบรมอาชีพและสาธิตการแปรรูปวัสดุชีวภาพเพื่อการใช้ประโยชน์ระดับชุมชน” ที่จัดตั้งในพื้นที่จะเป็นแหล่งเรียนรู้คู่ชุมชนที่สำคัญของจังหวัดเชียงราย อีกทั้งยังเป็นสถานที่ซึ่งพี่น้องเกษตรกรจะมาเก็บเกี่ยววิชาความรู้ เพื่อนำไปเปลี่ยนเศษวัสดุทางการเกษตรที่ไร้ค่าให้กลายเป็นผลิตภัณฑ์ที่มีมูลค่า และช่วยสร้างรายได้กลับคืนสู่ครัวเรือน โดยไม่ต้องใช้วิธีการเผาอีกต่อไป  โดยพี่น้องประชาชนพร้อมที่จะสนับสนุนและต่อยอดโครงการนี้อย่างเต็มกำลัง เพื่อให้ความรู้ที่นำมามอบให้ในวันนี้เกิดดอกออกผลและยั่งยืนอยู่ในชุมชนของเราสืบไป

ความสำเร็จในการดำเนินงาน โดย สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย ภายใต้ “โครงการนวัตกรรมผลิตภัณฑ์มูลค่าสูงเพื่อแก้ปัญหา PM 2.5  ในพื้นที่ภาคเหนืออย่างยั่งยืน”  สามารถนำไปใช้เป็นแนวทาง/โมเดลดำเนินงาน ในการบูรณาการความร่วมมือจากทุกภาคส่วน ทั้งหน่วยงานภาครัฐ เอกชน และชุมชนในพื้นที่ รวมทั้งขยายผลไปยังพื้นที่อื่นๆ ของประเทศ ผ่านการถ่ายทอดองค์ความรู้ด้านนวัตกรรมพร้อมใช้ เพื่อให้เกิดการสร้างแรงจูงใจให้เกษตรกรได้มีส่วนช่วยอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม ทั้งยังสร้างรายได้และช่วยลดหรือแก้ไขปัญหาฝุ่น PM2.5 ให้เป็นไปอย่างยั่งยืนและเพิ่มคุณภาพชีวิตของประชาชนในระยะยาว

กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (อว.)  โดย  ศูนย์เชี่ยวชาญนวัตกรรมวัสดุ (ศนว.) และศูนย์เชี่ยวชาญหุ่นยนต์และเครื่องจักรกลอัตโนมัติ (ศนย.) สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย (วว.) ภายใต้การสนับสนุนทุนวิจัย โดย สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) ได้พัฒนา “โครงการนวัตกรรมผลิตภัณฑ์มูลค่าสูงเพื่อแก้ปัญหา PM2.5 ในพื้นที่ภาคเหนืออย่างยั่งยืน” โดยเป็นโครงการวิจัยที่มุ่งเน้นการลดการเผาในพื้นที่การเกษตร โดยนำนวัตกรรมพร้อมใช้มาช่วยในการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมเกษตรกรและมุ่งเป้าแก้ไขปัญหาในพื้นที่จังหวัดเชียงรายและจังหวัดพะเยา เพื่อสร้างมูลค่าเพิ่มให้แก่วัสดุเหลือทิ้งทางการเกษตรและสร้างอาชีพผ่านผลิตภัณฑ์นวัตกรรมที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม

โครงการวิจัยนี้มีเป้าหมายเพื่อพัฒนาระบบแอปพลิเคชันรวบรวมวัสดุเหลือทิ้งทางการเกษตรภายในจังหวัดทางภาคเหนือให้สามารถเชื่อมต่อระหว่างเกษตรกรที่ต้องการกำจัดผนวกกับภาคเอกชนที่มีความต้องการใช้งาน และพัฒนานวัตกรรมจากของเหลือทิ้งทางการเกษตรเพื่อเพิ่มมูลค่า  ซึ่งเป็นการลดการเผาพื้นที่ทางการเกษตรกลางแจ้ง  แก้ไขปัญหาฝุ่นละอองขนาดเล็ก PM2.5 ในพื้นที่ภาคเหนือของประเทศไทยที่ทวีความรุนแรงขึ้นทุกปี โดยเฉพาะในช่วงฤดูแล้งซึ่งเกิดจากไฟป่าและการเผาวัสดุเหลือทิ้งทางการเกษตรในพื้นที่ทางการเกษตรหรือพื้นที่ป่า โดยปัญหา PM2.5 ที่เกิดขึ้นนั้นส่งผลกระทบอย่างรุนแรงต่อสิ่งแวดล้อม สุขภาพของประชาชน และเศรษฐกิจ แม้จะมีกฎหมายและมาตรการห้ามเผา แต่การบังคับใช้ยังไม่ทั่วถึงและขาดกลไกการจัดการวัสดุเหลือทิ้งอย่างมีประสิทธิภาพ เพื่อให้เกิดการแก้ไขปัญหาอย่างยั่งยืน

การดำเนินงานของ วว. ภายใต้โครงการใช้แนวทางแบบบูรณาการ ผ่านความร่วมมือจากหน่วยงานภาครัฐ เอกชน มหาวิทยาลัย และชุมชนในพื้นที่ ๆ  โดย วว. ถ่ายทอดนวัตกรรมพร้อมใช้ เพื่อให้เกิดการสร้างแรงจูงใจให้เกิดรายได้และการใช้งานเพื่อแก้ไขปัญหาฝุ่น PM2.5 ให้เป็นไปอย่างยั่งยืนและลดการเกิดผลกระทบในวงกว้าง มีการพัฒนาเทคโนโลยีและนวัตกรรมที่สามารถใช้งานได้จริง ซึ่งจะช่วยลดปัญหามลพิษทางอากาศในภาคเหนือได้อย่างเป็นระบบ พร้อมทั้งเสริมสร้างเศรษฐกิจหมุนเวียนและเพิ่มคุณภาพชีวิตของประชาชนในระยะยาวอย่างยั่งยืน

โดยมีแนวทางหลักในการดำเนินงาน เริ่มต้นตั้งแต่การออกแบบการรวบรวมของเหลือทิ้ง เพื่อตรวจติดตามการดำเนินงานของเกษตรกร โดยใช้แอปพลิเคชันเชื่อมต่อกับความต้องการภาคเอกชน การพัฒนาผลิตภัณฑ์นวัตกรรมต่าง ๆ ที่มุ่งส่งเสริมอาชีพเกษตรกร เพื่อให้เกษตรกรลดการเผาในพื้นที่ทางการเกษตร และปรับพฤติกรรมให้เกิดการรวบรวมวัตถุดิบจากของเหลือทิ้งภาคการเกษตร มาใช้เป็นวัตถุดิบเริ่มต้นในการผลิตผลิตภัณฑ์นวัตกรรมต่าง ๆ นำไปสู่การสร้างรายได้ ลดการเผาในพื้นที่ทางการเกษตร  เพื่อส่งเสริมการสร้างอาชีพ สร้างรายได้และประโยชน์ในพื้นที่ต้นแบบ อาทิเช่น

การผลิตกระถางจากของเหลือทิ้งทางการเกษตร ได้แก่  ใยมะพร้าว  แกลบ  เปลือกข้าวโพด  ฟางข้าว  หญ้าเนเปีย  เยื่อกล้วย ชานอ้อย  ผักตบชวา และไผ่  เป็นต้น  โดยนำมาวิจัยและพัฒนาขึ้นรูปเป็นกระถางเพาะชำที่สามารถย่อยสลายได้และเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม  โดยผลิตภัณฑ์มีความแข็งแรงและทนทาน  มีความยืดหยุ่นที่ดี เพื่อให้รากสามารถชอนไชออกจากก้นกระถางและด้านข้างของกระถางได้เป็นอย่างดี รวมถึงมีความสามารถในการอุ้มน้ำ และระบายความร้อนได้ดี ช่วยส่งเสริมการเจริญเติบโตของพืช

ภาชนะรักษ์โลก  ผลิตจากเยื่อธรรมชาติที่ได้จากสิ่งเหลือทิ้งทางการเกษตรจากกล้วย  สำหรับใช้เป็นภาชนะทดแทนภาชนะประเภทโฟม

ถ่านไบโอชาร์เพื่อสร้างมูลค่าเพิ่ม  ผลิตจากวัสดุเหลือทิ้งทางการเกษตร มีประสิทธิภาพเผาไหม้ต่อเนื่องและสมบูรณ์ ให้ความร้อนสูงและเกิดการสูญเสียต่ำ

บล็อกประสานจากไบโอชาร์  วัสดุก่อสร้างที่ผลิตจากไบโอซาร์ (ถ่านชีวภาพ) เป็นวัสดุก่อสร้างที่มีความแข็งแรง  ช่วยในการลดโลกร้อน  เนื่องจากเป็นวัสดุที่มีความพรุนตัวสูง  ซึ่งสามารถกักเก็บคาร์บอนในเนื้อวัสดุ และยังช่วยเพิ่มมูลค่าของเหลือทิ้งทางการเกษตร

นอกจากนี้ในการดำเนินโครงการยังพัฒนานวัตกรรมเพื่อลดความเสี่ยงของผู้ป่วยจากฝุ่นและมิติการลดปริมาณไอเสียจากการคมนาคมและอุตสาหกรรม ได้แก่

นวัตกรรมวัสดุกรองอากาศ ซึ่งสามารถลดฝุ่นได้จากการนำไปใช้งานในด้านต่างๆ เช่น อุตสาหกรรม หรือ การคมนาคม ประสิทธิภาพลด PM2.5 และ PM10 ได้ไม่น้อยกว่า ร้อยละ 85-98 และสามารถใช้กับการลาดถนนยางมะตอยที่สามารถกำจัดได้ทั้งฝุ่น PM2.5 แล้ว ยังสามารถลดก๊าซ CO, CO₂, Sox และ PAH ได้

รวมถึงการพัฒนาวัสดุนวัตกรรมในมิติการลดการเผาและจัดการไฟป่าในพื้นที่ป่า ได้แก่

การพัฒนาผลิตภัณฑ์นวัตกรรมเจลหน่วงการติดไฟ   ซึ่งเป็นมิตรต่อสภาพแวดล้อม พัฒนาจากจากวัสดุเหลือทิ้งทางการเกษตร มีประสิทธิภาพชะลอการลุกลามของไฟ   โดยใช้เป็นอุปกรณ์ดับไฟระยะสั้นสำหรับภาคพื้นดิน เพื่อสร้างแนวป้องกันไฟโดยการคายน้ำออกมาเมื่อสัมผัสความร้อน ช่วยลดอุณหภูมิและยับยั้งการลุกลามของไฟป่า หรือใช้ในการป้องกันโครงสร้างอาคารและอุปกรณ์ปฏิบัติงาน

ความสำเร็จจากการดำเนิน “โครงการนวัตกรรมผลิตภัณฑ์มูลค่าสูงเพื่อแก้ปัญหา PM2.5 ในพื้นที่ภาคเหนืออย่างยั่งยืน”ดังกล่าว จะเป็นโมเดลเพื่อนำไปขยายผลในพื้นที่อื่นๆ ของประเทศ  เพื่อขับเคลื่อนการแก้ไขปัญหาฝุ่นให้ครอบคลุมทุกภูมิภาค พร้อมสร้างความตระหนักถึงปัญหาและผลกระทบที่เกิดขึ้นต่อการดำเนินชีวิตประจำวันอย่างเป็นรูปธรรมและยั่งยืน

นายแพทย์สุวรรณชัย วัฒนายิ่งเจริญชัย อธิบดีกรมอนามัย กล่าวว่า เมื่อวันที่ 22 – 28 มีนาคม 2564 พบว่า มีอุณหภูมิสูงสุด 41.1 องศาเซลเซียส ที่ จังหวัดแม่ฮ่องสอน โดยมีรายงานคาดการณ์ว่าจะมีอุณหภูมิสูงสุด 42 องศาเซลเซียส ในอีก 7 วันข้างหน้า ตั้งแต่วันที่ 29 มีนาคม – 4 เมษายน 2564 ที่จังหวัดลพบุรี

นอกจากนี้ สถานการณ์ฝุ่นละอองขนาดเล็ก PM 2.5 วันที่ 29 มีนาคม 2564 พบเกินค่ามาตรฐานในภาคเหนือและภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จำนวน 13 จังหวัด ได้แก่ จังหวัดเชียงราย น่าน แม่ฮ่องสอน พะเยา เชียงใหม่ ลำพูน ลำปาง แพร่ บึงกาฬ นครพนม สกลนคร มุกดาหาร และอุบลราชธานี โดยมีค่าสูงสุดที่ 259 ไมโครกรัมต่อลูกบาศก์เมตร ที่ ตำบลเวียงพางคำ อำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย และพบมีค่า PM 2.5 ในระดับมีผลกระทบต่อสุขภาพ (สีแดง) ใน 2 จังหวัด ได้แก่ จังหวัดเชียงรายและอุบลราชธานี

ทั้งนี้ คาดการณ์ว่าในช่วงสัปดาห์นี้ PM 2.5 ในทุกภาคของประเทศ มีแนวโน้มคุณภาพอากาศในระดับดีมาก (สีฟ้า) ถึงปานกลาง (สีเหลือง) แต่อย่างไรก็ตาม บางพื้นที่ในภาคเหนือและตะวันออกเฉียงเหนืออาจเกินค่ามาตรฐาน เนื่องจาก ยังคงพบจุดความร้อนจำนวนมากในประเทศเพื่อนบ้านและในประเทศ ส่งผลให้ PM 2.5 อยู่ในระดับเริ่มมีผลกระทบต่อสุขภาพ (สีส้ม) ถึงมีผลกระทบต่อสุขภาพ (สีแดง) ได้

“ดังนั้น ในสถานการณ์ที่ PM 2.5 ยังมีค่าเกินมาตรฐาน ประกอบกับสภาพอากาศร้อนจัด ประชาชนจึงต้องหมั่นดูแลป้องกันตนเองอยู่เสมอ โดยเมื่อสถานการณ์ฝุ่นมีค่าสูงเกินมาตรฐาน ควรตรวจเช็คค่าฝุ่น และติดตามข่าวสารจากหน่วยงานราชการทุกครั้งก่อนออกจากบ้าน เช่น Air4Thai หรือ “คนรักอนามัย ใส่ใจอากาศ PM 2.5” รวมทั้งลด เลี่ยง งดการทำกิจกรรมกลางแจ้ง แต่หากจำเป็นต้องออกจากบ้านให้สวมหน้ากากอนามัย หรือหน้ากาก N95 โดยเลือกหน้ากากให้เหมาะสมกับลักษณะงานหรือกิจกรรมของผู้สวมใส่ มีขนาดที่เหมาะสมกับใบหน้า และหน้ากากต้องได้มาตรฐาน สะอาด ไม่มีกลิ่นผิดปกติหรือฉีกขาด ต้องครอบจมูก และปาก นอกจากนี้ ควรลดกิจกรรมที่ทำให้เกิดฝุ่นทั้งภายในและภายนอกบ้าน เช่น การเผาในที่โล่งแจ้ง และหมั่นทำความสะอาดบ้านเป็นประจำด้วยการใช้ผ้าชุบน้ำเช็ด เพื่อเป็นการลดฝุ่นในบ้าน เน้นย้ำให้ดื่มน้ำสะอาดบ่อยๆ และดูแลตนเองอย่างต่อเนื่อง หากมีอาการผิดปกติ เช่น ไอ หายใจลำบาก หายใจไม่ออก แน่นหน้าอก คลื่นไส้ หรือวิงเวียนศีรษะ ให้รีบไปพบแพทย์ที่สถานบริการสาธารณสุขใกล้บ้านทันที” อธิบดีกรมอนามัย กล่าว

Source: กรมอนามัย