เมื่อชาวบ้านทั่วไป ไม่ว่าผู้ใหญ่หรือเด็ก หากยังใช้ชีวิตตามปกติโดยไม่ได้ระวังหรือป้องกันเรื่องของยุง มักจะถูกยุงกัดโดยรู้ตัวหรือไม่รู้ตัว จะมีเชื้อไวรัสที่เป็นตัวก่อให้เกิดอาการของโรคไข้เลือดออก ในร่างกายของผู้ใหญ่หรือเด็ก ๆ ทั่วไปเมื่อถูกยุงกัดมีการแพร่เชื้อเข้าสู่ร่างกาย เริ่มต้นจะมีอาการเป็นไข้ โดยเฉพาะใน 3 วันแรกจะมีไข้ต่ำ ๆ อยู่ที่ประมาณ 38 °C (38 องศาเซลเซียส) อ่อนเพลีย และอาจจะมีเจ็บคอหรือไอบ้าง มีเสมหะหรือไม่มีเสมหะ เมื่อเข้าสู่วันที่ 4 ของการติดเชื้อ จะเริ่มมีจุดหรือจ้ำแดง ๆ ขึ้นตามผิวหนังทั่วตัว เนื่องจากเชื้อไวรัสไข้เลือดออก นอกจากทำให้มีไข้แล้วอ่อนเพลียร่างกาย ยังมีผลทำให้เส้นเลือดฝอยเล็ก ๆ ใต้ผิวหนังทั่วไปเกิดการแตกตัว จึงก่อให้เกิดเป็นจุดเล็ก ๆ หรือจ้ำตามผิวหนัง เช่น แขน ขา หน้าอก หน้าท้อง รวมถึงบริเวณหลังด้วย หากผู้ป่วยยังไม่ได้รับการรักษา การแตกของเส้นเลือดจะรุนแรงขึ้น มีเลือดออกตามตัวมากขึ้น และก่อให้เกิดไข้ขึ้นสูง ผู้ป่วยเกิดภาวะช็อกและเสียชีวิต ได้ ดังนั้นหากภายหลังถูกยุงกัดแล้วมีอาการผื่นคันตามตัว ร่วมกับการมีไข้ต่ำ ๆ โดยเฉพาะในเด็กและผู้สูงอายุ คงต้องรีบพบแพทย์เพื่อตรวจวินิจฉัยและให้การรักษาอย่างรวดเร็ว รวมถึงการสังเกตผิวหนังมีจุดแดง ๆ ขึ้นตามตัวหรือจ้ำแดง ควรต้องรีบพบแพทย์เพื่อการรักษาที่ถูกต้องต่อไป

การป้องกัน หมั่นดูแลสุขภาพร่างกายให้แข็งแรง หลีกเลี่ยงและระมัดระวังอย่าให้ยุงกัดได้ หากมีอาการคันตามผิวหนังร่วมกับมีไข้ต่ำ ๆ  + อ่อนเพลีย จนถึงขั้นมีจุดหรือจ้ำแดง ๆ ขึ้นตามผิวหนัง ต้องพบแพทย์โดยเร็ว

การระวังป้องกันที่สำคัญที่สุดคือการทำลายแหล่งน้ำมิให้ยุงวางไข่ขยายพันธุ์และแพร่เชื้อได้ อย่าให้มีน้ำขังนิ่งที่ใดที่หนึ่ง ไม่ว่าจะมากหรือน้อยก็ตาม นอกจากนี้ นอนที่มิดชิด ห่างไกลจากยุงกัด รบกวน จะปลอดภัยจากโรคไข้เลือดออกได้

ที่มา: หมอโฆษิต

2.) โรคกรวยไตอักเสบ

3.) โรคนิ่วในไต

1.) โรคไตวาย เป็นโรคที่สังคมรู้จักและ/หรือเคยได้ยิน และมีผู้ป่วยด้วยโรคนี้จำนวนมาก ไตวายเกิดจากสภาพการผิดปกติของเซลล์ทั้ง 2 ข้างทำงานผิดปกติหรือไม่สามารถทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ ส่วนใหญ่มักจะเกิดจากภาวะแทรกซ้อนของผู้ป่วยโรคเบาหวาน โรคความดันโลหิตสูง โรคหัวใจ โรคปอด ความผิดปกติของระบบเลือด เป็นต้น จากโรคต่าง ๆ ดังกล่าวมีผลกระทบต่อการทำงานของเซลล์ไตในระยะยาว และมีผลทำลายหรือกระทบให้เซลล์ไตทำงานที่แย่ลง จนเซลล์ไตบางส่วนหรือส่วนใหญ่ไม่สามารถกรองน้ำปัสสาวะให้ออกจากร่างกายในระดับปกติได้ เซลล์ไตค่อย ๆ เสื่อมลง เช่น ผู้ป่วยที่เป็นโรคเบาหวานและ/หรือโรคความดันโลหิตสูง ปริมานของน้ำตาลและ/หรือไขมันในกระแสเลือดพุ่งสูงขึ้นจนเซลล์ไตไม่สามารถกรองน้ำตาลหรือไขมันเหล่านั้นในรูปของน้ำปัสสาวะได้หมด จะมีผลเกิดการทำลายเซลล์จนเกิดภาวะไตวายได้

2.) กรวยไตอักเสบ เกิดจากการติดเชื้อในกระแสเลือด หรือผู้ที่ดื่มน้ำน้อย และสุภาพสตรีที่อั้นปัสสาวะบ่อยและนานเกินไป ก่อให้เกิดการอักเสบขึ้นที่บริเวณกรวยไต เกิดการอักเสบ ร่างกายมีไข้ ปัสสาวะลำบาก มักมีแสบหรือเจ็บบริเวณท่อปัสสาวะ รวมถึงอาจมีเลือดปนด้วย

3.) นิ่วในไต เกิดจากผู้ป่วยดื่มน้ำน้อย หรือดื่มน้ำที่ไม่สะอาดพอ รวมถึงผู้ป่วยที่เป็นโรคเกาต์ไม่ได้รักษาที่ดีพอ จะก่อให้เกิดนิ่วในไต มักมีอาการปวดบั้นเอวข้างใดข้างหนึ่ง หรือทั้ง 2 ข้าง การปัสสาวะจะถ่ายออกลำบาก และอาจมีเลือดปนด้วย

ดังนั้นจากที่ยกตัวอย่างโรคไตที่พบบ่อยทั้ง 3 โรคนี้ ผู้ป่วยต้องพบแพทย์ เพื่อการตรวจวินิจฉัยที่ถูกต้องของโรค เพื่อการรักษาที่ต่อเนื่องต่อไป

การป้องกัน ไตที่ผิดปกติสามารถดูแลเพื่อป้องกันตั้งแต่ต้น ข้อปฏิบัติอย่างเคร่งครัด :

1.) ดื่มน้ำที่สะอาดเป็นประจำวันละ 6-8 แก้ว ( -2 ลิตร) และไม่อั้นปัสสาวะ

2.) หลีกเลี่ยงน้ำที่ไม่สะอาด น้ำที่มีรสจัด เช่น หวานจัด เปรี้ยวจัด มันจัด เป็นต้น

3.) ระวังอาหาร หวาน มัน เค็ม ไม่รสจัด

4.) ออกกำลังกายสม่ำเสมอ

เพียง 4 ข้อนี้ สามารถป้องกัน โรคไตได้

ที่มา: หมอโฆษิต

การอั้นปัสสาวะไม่อยู่หรือเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า ปัสสาวะเล็ด ไม่ได้ถือเป็นโรค แต่เป็นอาการที่มีปัสสาวะ จะไม่สามารถเก็บปัสสาวะไว้เพื่อถ่ายออกมาในห้องน้ำหรืออุปกรณ์รองรับน้ำปัสสาวะได้ทัน มักสร้างความกังวลใจและอึดอัดแก่ผู้มีปัญหาเหล่านี้ได้ไม่น้อย อาการดังกล่าวมักเกิดขึ้นกับผู้สูงอายุหรือผู้ที่มีอายุตั้งแต่ 45 ปี เป็นต้นไปทั้งชายและหญิง ส่วนในวัยอื่นมีพบบ้าง ไม่มากและไม่บ่อยนัก

สาเหตุ การเกิดความผิดปกตินี้จากวัยอายุที่มากขึ้น เกินวัย 40 ปีขึ้นไป หูรูดกระเพาะปัสสาวะทั้งชายและหญิงมักจะเกิดการหย่อนตัว คือความเสื่อมของร่างกาย ทำให้ความสามารถในการบีบรัดหูรูดลดลง เวลาที่มีปัสสาวะอาจจะมากหรือน้อย จะทำให้รู้สึกอั้นไม่อยู่และปัสสาวะเล็ดออกมา มากบ้างน้อยบ้าง ขึ้นอยู่กับร่างกายของแต่ละบุคคล ซึ่งปัจจุบันยังไม่มียาหรือวิธีการที่จะป้องกันหรือแก้ไขอย่างเห็นผลที่ดี ขึ้นอยู่กับข้อปฏิบัติตัวเป็นส่วนใหญ่ มีข้อปฎิบัตอย่างเคร่งครัดอยู่ 3 ประการ ดังนี้

1.) ตั้งใจกำหนดเวลาในการเข้าห้องน้ำ ขับถ่ายปัสสาวะออกก่อนที่จะเกิดปัสสาวะเล็ด เช่น เข้าห้องน้ำในทุก 50 นาที หรือ 1 ชั่วโมง เพื่อมิให้ปัสสาวะในกระเพาะปัสสาวะเต็มจนเกิดปัสสาวะเล็ด

2.) ฝึกการออกกำลังกายต่อหูรูดกระเพาะปัสสาวะด้วยการฝึกขมิบหูรูดปัสสาวะ เหมือนกับที่เราขมิบหรืออั้นอุจจาระ เนื่องจากหูรูดปัสสาวะและหูรูดอุจจาระที่บริเวณทวารหนักควบคุมโดยระบบประสาทส่วนกลางเหมือนกัน ดังนั้นการฝึกขมิบหูรูดปัสสาวะจึงทำได้ไม่ยุ่งยาก หมั่นขมิบบ่อย ๆ เป็นระยะ ๆ และทำเป็นช่วง ๆ ช่วงละ 10 -20 ครั้ง แต่ละวันให้ทำรวมแล้ว 200-300 ครั้ง ในระยะประมาณ 3-6 สัปดาห์ จะสามารถเสริมสร้างความยืดหยุ่นของหูรูดปัสสาวะได้ สามารถทำการขมิบในทุกอิริยาบถของร่างกาย จะเป็นท่ายืน ท่านั่ง ท่านอน สามารถทำได้ทั้งสิ้น

3.) หากปฏิบัติข้อ 1 และข้อ 2 แล้ว ข้อ 3 นี้เป็นตัวช่วยเพิ่มความมั่นใจและความกังวลใจลดลงได้ ด้วยการใส่แพมเพิสผู้ใหญ่ไว้ภายในร่างกาย หากมีความจำเป็นและไม่สะดวกเข้าห้องน้ำ แพมเพิสจะช่วยดูดซับน้ำปัสสาวะได้อย่างมีประสิทธิภาพ

การดื่มน้ำหรือปฏิบัติตัวในชีวิตประจำวันยังคงดำเนินไปตามปกติ ศึกษาและปฏิบัติตามทั้ง 3 ข้อ ดังกล่าว จะช่วยเรื่องการอั้นปัสสาวะไม่อยู่หรือปัสสาวะเล็ดได้เป็นอย่างดี

ที่มา: หมอโฆษิต

สาเหตุ การเกิดโรคมะเร็งลำไส้ใหญ่มักเกิดกับผู้ที่รับประทานผักและผลไม้น้อยหรือไม่รับประทานเลย ผู้ที่ดื่มน้ำน้อย (ต่ำกว่าวันละ 6 แก้ว หรือปริมาณ 1 ลิตรครึ่ง 1 แก้วคิดเป็น 2,50 c.c.) นอกจากนี้ ปัจจัยเสริมที่ก่อให้เกิดมะเร็งลำไส้ใหญ่ คือ การขาดการออกกำลังกายและพฤติกรรมการรับประทานอาหารของทอด ปิ้ง ย่าง รวมถึงอาหารที่มันจัดเป็นประจำ ผู้ที่มีปัญหาเรื่องการขับถ่ายอุจจาระ มักท้องผูก อุจจาระแข็ง ขับถ่ายออกยาก รวมถึงผู้ที่มีอาการท้องอืด ท้องเฟ้อ จุกแน่นบริเวณช่องท้องเป็นประจำ นอกจากนี้ ลักษณะของอุจจาระที่ขับถ่ายออกมา มีส่วนบ่งชี้ว่ามีความผิดปกติของลำไส้ใหญ่ คืออุจจาระอาจจะแข็ง อุจจาระสีดำ รวมถึงอุจจาระที่มีเลือดปนออกมาด้วย

การตรวจวินิจฉัย จากแพทย์ มักจะตรวจโดยการทำ CT scan ช่องท้อง โดยเฉพาะในส่วนของลำไส้ใหญ่หรือการส่องกล้อง โดยใช้อุปกรณ์เล็ก ๆ ผ่านเข้าทางรูทวารหนัก แล้วดูผ่านกล้อง ดูผนังของลำไส้ใหญ่ ดูเนื้อเยื่อและโครงสร้างอื่น ๆ จะบ่งบอกได้ชัดเจนว่าเป็นมะเร็งลำไส้ใหญ่

การรักษา  หากตรวจพบมะเร็งลำไส้ใหญ่ในระยะหนึ่งหรือระยะแรกเริ่ม แพทย์จะทำการผ่าตัด ผู้ป่วยหายเป็นปกติได้โดยไม่ใช้เคมีบำบัดหรือฉายแสง สามารถใช้ชีวิตตามปกติได้ หากตรวจพบเซลล์มะเร็งในระยะรุนแรง คือ ระยะ 3 หรือระยะ 4 และก้อนมะเร็งใหญ่โตมาก นอกจากนี้เป็นระยะกระจายไปอวัยวะอื่นของร่างกาย อาจต้องอาศัยเคมีบำบัดหรือฉายแสงเพื่อการรักษาแบบประคับประคอง ผลการรักษาอาจไม่ดีเท่าที่ควร ผู้ป่วยมักเสียชีวิตในที่สุด

การป้องกันและปฏิบัติตัว ให้ห่างไกลจากมะเร็งลำไส้ใหญ่

1.) ดื่มน้ำให้มาก เป็นประจำ ในปริมาณ 2-3 ลิตร ต่อวันเป็นประจำ

2.) รับประทานผักและผลไม้เป็นประจำ เนื่องจากผักและผลไม้เป็นตัวช่วยให้เกิดกากใยของอุจจาระเพื่อให้คล่องตัวกับการไหลลื่นออกจากลำไส้ใหญ่

น้ำที่ดื่มในบริมาณมาก ช่วยลดความแข็งตัวของอุจจาระ การขับถ่ายอุจจาระจะง่ายขึ้นและคล่องตัว ไม่ก่อให้เกิดอาการท้องผูก ไม่ก่อความเสียหายกับผนังลำไส้ใหญ่และรูทวารหนัก ลดการเกิดริดสีดวงทวาร แผลในลำไส้ใหญ่ และการอักเสบของลำไส้ใหญ่ อันเป็นเหตุให้พัฒนาเป็นมะเร็งลำไส้ใหญ่

ดังนั้นจุดสำคัญการป้องกันโรคมะเร็งลำไส้ใหญ่ คือ พฤติกรรมการดื่มน้ำ การรับประทานผักและผลไม้ หลีกเลี่ยงอาหารปิ้ง ย่าง และทอด ออกกำลังกายสม่ำเสมอ พักผ่อนให้เพียงพอ ไม่ปล่อยให้ท้องผูก จิตใจแจ่มใส แล้วท่านจะห่างไกลโรคมะเร็งลำไส้ใหญ่

ที่มา: หมอโฆษิต

อาการแสดง ผู้ป่วยหญิงมักมีอาการปวดท้องน้อยอย่างรุนแรงในช่วงประจำเดือนมา อ่อนเพลีย เลือดประจำเดือนมามาก เบื่ออาหาร น้ำหนักตัวลด อาจมีน้ำขังอยู่ในช่องท้องทำให้ท้องมานโตขึ้น และอาจจะคลำได้ก้อนเนื้อที่แข็งตัวบริเวณท้องน้อยได้ เรื่องปวดรุนแรงและอาการผิดปกติทำให้ผู้ป่วยพบแพทย์และตรวจภายใน จึงพบว่าเป็นมะเร็งรังไข่ และส่วนใหญ่ที่ตรวจพบมักเป็นมะเร็งรังไข่ระยะ 3 หรือระยะ 4 แล้ว เนื่องจากระยะ 1 และระยะ 2 มักไม่มีอาการรุนแรง

การรักษา หากลักษณะมะเร็งรังไข่มีก้อนโตไม่มากนัก และยังไม่มีการกระจายตัวของเซลล์มะเร็งรังไข่ แพทย์อาจให้การรักษาด้วยการผ่าตัดซึ่งเป็นวิธีที่หยุดมะเร็งรังไข่ได้รวดเร็ว นอกจากนี้อาจจะฉีดสารบางอย่างเพื่อยับยั้งการเจริญเติบโตของเยื่อบุมดลูกที่เกิดผิดที่ รวมถึงการยับยั้งก้อนเนื้อมะเร็งมิให้เติบโตเร็วเกินไป ซึ่งแพทย์จะพิจารณาว่าการรักษาจะใช้วิธีใดที่เป็นคุณประโยชน์ต่อผู้ป่วย

การป้องกัน เป็นวิธีที่ดีที่สุด เพื่อลดความเสี่ยงต่อการเป็นมะเร็งรังไข่ ดูแลสุขภาพร่างกายให้แข็งแรง

1.) รับอากาศบริสุทธิ์ทุกวัน

2.) รับประทานอาหารที่มีประโยชน์ เน้นผักและผลไม้ให้มาก ดื่มน้ำที่สะอาดให้เพียงพอ

3.) ออกกำลังกายและพักผ่อนให้เพียงพอ ไม่เครียดกับเรื่องใดเกินไป ตรวจร่างกายสม่ำเสมอ ช่วยป้องกันและลดความเสี่ยงมะเร็งรังไข่ได้

ที่มา: หมอโฆษิต

ในบทความนี้จะกล่าวถึงอันตรายที่อาจเกิดขึ้นกับกระดูกสันหลังส่วนท้ายทอย ตั้งแต่บาดเจ็บเล็กน้อย จนถึงขั้นอันตรายถึงขั้นเสียชีวิต

โครงสร้างส่วนท้ายทอยมีกระดูกสันหลังอยู่ 7 ชิ้น และมีประสาทไขสันหลังต่อมากับแกนสมองหรือก้านหลังที่อยู่ในกระโหลกศีรษะ และแนวประสาทไขสันหลังที่ท้ายทอยมีเส้นประสาทฝอยที่ส่งต่อมาจากรากประสาท ไปควบคุมการทำงานของกระบังลมที่กั้นระหว่างช่องทรวงอกและส่วนช่องท้อง และมีเส้นประสาทฝอยไปควบคุมการทำงานของกล้ามเนื้อหัวไหล่ กล้ามเนื้อสะบัก กล้ามเนื้อท้ายทอย ตลอดแขนทั้ง 2 ข้าง

ส่วนโครงสร้างกระดูกท้ายทอยชิ้นที่ 1 และกระดูกท้ายทอยชิ้นที่ 2 จะอยู่ติดกัน โดยกระดูกท้ายทอยชิ้นที่ 2 ด้านหลังมีเดือยยึดขึ้นมาให้กระดูกท้ายทอยชิ้นที่ 1 สวมติดกัน ดังนั้นในส่วนนี้จึงเป็นข้อต่อกระดูกท้ายทอยชิ้นที่ 1 สวมหรือสอดแทรกกับเดือยของกระดูกท้ายทอยชิ้นที่ 2 และถูกปกคลุมด้วยกล้ามเนื้อ  เส้นเอ็น ผังผืด เพื่อให้เราสามารถเคลื่อนไหวท้ายทอยในท่าหันศีรษะไปทางซ้ายและขวาได้ อันตรายที่เกิดขึ้น หากมีการนวด กด อย่างรุนแรงไปทางซ้ายหรือขวา มีโอกาสทำให้เดือยของกระดูกท้ายทอยชิ้นที่ 2 หักได้ มีผลกระทบต่อประสาทไขสันหลังและฉุดกระชากไปดึงแกนสมองหรือก้านสมอง เกิดการฉีกขาด ผู้ถูกนวดมีโอกาสเสียชีวิต ถือว่าเป็นอันตรายจุดที่หนึ่งที่ร้ายแรงมาก

อันตรายจุดที่ 2 กระดูกท้ายทอยชิ้นที่ 3 ชิ้นที่ 4 และชิ้นที่ 5 ประสาทไขสันหลังส่วนนี้ มีรากประสาทออกมา เป็นเส้นประสาทมาควบคุมการทำงานของกระบังลมอยู่บริเวณชายโครงซี่โครงทั้งซ้ายและขวา เพื่อควบคุมการทำงานของปอด ทำให้ขยายและหุบเพื่อรับออกซิเจนและคาร์บอนไดออกไซด์ หากมีการกดนวดและบิดท้ายทอยอย่างรุนแรง มีผลกระทบต่อเส้นประสาทที่มาควบคุมกระบังลม ก่อให้เกิดระบบหายใจล้มเหลว ผู้ถูกนวดเสียชีวิตได้

อันตรายจุดที่ 3 เส้นประสาทที่ออกมาจากประสาทไขสันหลังของกระดูกท้ายทอยชิ้นที่ 1 ถึงชิ้นที่ 7 จะไปควบคุมการทำงานของกล้ามเนื้อท้ายทอย กล้ามเนื้อไหล่ กล้ามเนื้อบริเวณสะทบัก รวมถึงกล้ามเนื้อแขนทั้ง 2 ข้าง หากการบิดนวดอย่างรุนแรง มีผลกระทบและก่อให้เกิดความเสียหายต่อเส้นประสาทที่ไปควบคุมกล้ามเนื้อต่าง ๆ  ดังกล่าว ก่อให้เกิดกล้ามเนื้อแขนอ่อนแรง เกิดอัมพฤกษ์ อัมพาต ของแขนข้างใดข้างหนึ่ง หรือทั้ง 2 ข้างได้

อันตรายจุดที่ 4 เป็นส่วนที่พบบ่อย หากการบิดนวดไม่รุนแรง มีผลกระทบต่อกล้ามเนื้อต่าง ๆ  ดังกล่าวในจุดอันตรายจุดที่ 3 อาจเกิดการระบม กล้ามเนื้อบอบช้ำ เกิดอาการเคล็ด ขัด ยอก ปวดกล้ามเนื้อ เวลามีการเคลื่อนไหวท้ายทอย หัวไหล่ และแขน

สรุปอันตรายที่เกิดขึ้นทั้ง 4 จุด ให้เข้าใจง่าย คือ

1.) คอหัก เสียชีวิต

2.) ระบบหายใจล้มเหลว เสียชีวิต

3.) แขนเป็นอัมพฤกษ์หรืออัมพาต

4.) กล้ามเนื้อท้ายทอยเคล็ด ขัด ยอก ปวดระบม

เพื่อให้เข้าใจง่ายขึ้น กระดูกท้ายทอยในทางการแพทย์เรียกว่า Cervical อักษรย่อคือ “C”

ดังนั้น อันตรายที่ 1 คอหัก เสียชีวิต คือ C1 และ C2 หัก

อันตรายจุดที่ 2 ระบบหายใจล้มเหลว เสียชีวิต คือการบาดเจ็บต่อ C3-C4-C5 กระบังลมเป็นอัมพาต ปอดทำงานไม่ได้ ระบบหายใจล้มเหลว

อันตรายจุดที่ 3 แขนอ่อนแรงเกิดอัมพฤกษ์ อัมพาตของแขน คือการบาดเจ็บต่อ C1-C7 เส้นประสาทที่ออกมาจากแนวกระดูกสันหลังชิ้นที่ 1 ถึงชิ้นที่ 7 ถูกกระทบ จึงเกิดอัมพฤกษ์และอัมพาต

อันตรายจุดที่ 4 ไม่ได้กระทบต่อประสาทไขสันหลัง กระดูกท้ายทอย แต่บาดเจ็บที่กล้ามเนื้อหรือเส้นเอ็นโดยตรง จึงมีเพียงอาการปวดระบม

ดังนั้นการนวด ดัด บิด ส่วนของท้ายทอย จึงต้องระมัดระวัง ไม่รุนแรงจนก่อให้เกิดการบาดเจ็บและเสียหายต่อโครงสร้างท้ายทอยเพื่อป้องกันอันตรายที่จะเกิดขึ้น

ที่มา: หมอโฆษิต

พื้นฐานของมนุษย์ทุกคนที่กำเนิดขึ้นในโลกใบนี้ การเรียนรู้และพัฒนาการด้านจิตใจ  มีเหตุปัจจัยหลักอยู่ 3 ประการ คือ

1.) ทางกรรมพันธุ์ จากการถ่ายทอดพื้นฐานจิตใจและร่างกายจากคุณพ่อคุณแม่ที่ให้กำเนิดเรามา เป็นเหตุปัจจัยที่ชีวิตดำเนินไปและแก้ไขได้ค่อนข้างยาก

2.) พื้นฐานการอบรมและเลี้ยงดูของคุณพ่อคุณแม่ หรือผู้ปกครองมีหลักการและใส่ใจกับการดูแลเด็กน้อยตั้งแต่เป็นทารกจนเป็นเด็กโต วัยรุ่น และเป็นผู้ใหญ่ ได้รับการเลี้ยงดูและพัฒนาการไปอย่างไร ความอบอุ่น ความรัก ความเมตตา การเลี้ยงดูและสภาพแวดล้อมที่ดีหรือไม่ ทั้งความอบอุ่นในครอบครัว ความอบอุ่นในวัยเรียน ความพร้อมของครอบครัว สภาพแวดล้อมทางการเงินของพ่อแม่หรือผู้ปกครองดูแลได้ครอบคลุมและให้ความรัก ความอบอุ่น ความเข้าใจ และสั่งสอนการคิดดี พูดจาดี และทำดีมากน้อยเพียงใด รวมถึงคุณครู อาจารย์ที่ให้ความรู้ ได้มีการอบรมและบ่มนิสัยให้เป็นคนดีและจิตใจที่เข้มแข็ง พอที่จะรับรู้ถึงความสำเร็จและความผิดหวังมากน้อยเพียงใด

3.) พื้นฐานจิตใจของแต่ละบุคคล ได้รับรู้และนำแนวปฏิบัติไปใช้ได้ถูกต้อง ถูกทางและแก้ไขปัญหาชีวิตอย่างไร มีจิตสำนึกไปในทางที่ดีหรือไม่ดี ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับพื้นนิสัยของแต่ละบุคคล เข้มแข็ง อดทนหรืออ่อนแอ ขึ้นอยู่กับการเรียนรู้ การรับรู้ถึงประสบการณ์ และประสบการณ์ของชีวิต

รวมความทั้ง 3 สถานะ เป็นตัวชี้และนำทางไปสู่สภาพของจิตใจที่เข้มแข็ง ไม่สร้างปัญหา ทางจิตใจหรือจิตใจที่อ่อนไหวและมักจะสับสนกับเหตุการณ์ต่าง ๆ ปัญหาต่าง ๆ ก่อให้เกิดความรุนแรง ก้าวร้าว และรุนแรง จนเป็นปัญหาสังคม มักจะถูกโต้ตอบด้วยวิธีรุนแรงเช่นกัน ในขณะเดียวกัน ผู้ที่จิตใจอ่อนไหวและอ่อนแอทางจิตใจ มักจะสับสนกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ลังเล ไม่สามารถตัดสินใจกับปัญหา และแก้ไขปัญหาไม่ได้ บุคคลเหล่านี้จะเป็นที่มาของโรคซึมเศร้า

ที่มาของโรคซึมเศร้า มักเกิดกับบุคคลที่มีจิตใจอ่อนแอ ไม่มั่นคง ขาดความเชื่อมั่นในเรื่องต่าง ๆ และไม่เข้มแข็งพอที่จะรับหรือสู้กับปัญหาชีวิตต่าง ๆ ได้ ผู้ที่มีอาการของโรคซึมเศร้ามักจะโทษผู้อื่นรอบข้างว่าเป็นผู้ก่อปัญหาให้กับตัว โทษพรหมลิขิต โทษสิ่งศักดิ์สิทธ์ มักมีอาการเก็บตัว ไม่เข้าสังคม ชอบอยู่เงียบ ๆ คนเดียว ไม่คบเพื่อน อยู่ในโลกตัวเอง มีความสุขกับโลกส่วนตัวของตัวเอง และมีความกังวลเกินเหตุ อาจจะลงเอยด้วยการฆ่าตัวตาย ดังนั้นผู้ที่รู้ตัวว่าเป็นโรคซึมเศร้าต้องตั้งสติและให้กำลังใจตัวเอง “ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน” จึงจะมีทางออกให้เลือกได้ และคนใกล้ชิด อาจจะเป็นเพื่อน คนรัก หรือญาติ ต้องให้กำลังใจ ให้ความรัก ความเมตตา และรอยยิ้มมากขึ้น ชี้แนะให้คนที่เป็นโรคซึมเศร้าได้มีสติกลับคืนมาว่าทุกเหตุการณ์ยังไม่ได้เลวร้าย ยังมีทางออกที่ดีรออยู่ข้างหน้า มุ่งทำกิจกรรมเพื่อฟื้นสภาพร่างกายและฝึกสภาพจิตใจให้เข้มแข็ง เห็นความหวังที่ดีรออยู่ข้างหน้า ดังนั้นจึงบอกได้ว่าโรคซึมเศร้าต้องแก้ด้วยความเป็นเพื่อน การพูดให้กำลังใจเป็นหลัก ปฏิบัติที่สำคัญมากกว่ายา ผู้มีปัญหาต้องฝึกสติและความเข้มแข็งของจิตใจด้วย จึงจะหลุดพ้นจากโรคซึมเศร้าได้

ที่มา: หมอโฆษิต

สาเหตุ การเกิดมะเร็งรังไข่จากเยื่อบุมดลูกขึ้นผิดที่ พอจะทราบสาเหตุพอสังเขปว่า สตรีผู้เกิดโรคนี้มีการใช้ยาคุมกำเนิดเป็นระยะเวลานาน ส่วนใหญ่มักจะเกิน 2 ปีขึ้นไป ร่างกายขาดการออกกำลังที่สม่ำเสมอ และรับประทานอาหารที่เป็นเนื้อสัตว์เป็นประจำ รับประทานผักและผลไม้น้อย นอกจากนี้จากภาวะเครียดทางกายและใจ การพักผ่อนน้อย ล้วนเป็นสาเหตุที่ทำให้เยื่อบุมดลูกไปขึ้นผิดที่และลุกลามกลายเป็นมะเร็งรังไข่ได้

อาการแสดง มักมีอาการปวดประจำเดือนอย่างรุนแรงตลอดช่วงที่มีประจำเดือน โดยปกติจะมีอาการปวดท้องน้อย 1 วันก่อนประจำเดือนจะมา และปวดมากขึ้นในวันแรกของประขำเดือน จากนั้นอาการปวดค่อย ๆ ลดลงถึงวันหมดรอบประจำเดือน ส่วนผู้ที่มีเนื้อเยื่อบุมดลูกขึ้นผิดที่ จะปวดรุนแรงตลอดของรอบประจำเดือนมา อาการที่ผิดปกติพบบ่อยขึ้น คือ การปวดท้องน้อยในช่วงเวลาอื่นที่ไม่ใช่ประจำเดือน และบางรายมีเลือดออกช่องคลอดโดยไม่มีสาเหตุ บางรายน้ำหนักตัวเริ่มลด มีภาวะเครียดจากความผิดปกติ จนกระทั่งมีการตรวจร่างกายอย่างระเอียด จึงพบว่าเป็นมะเร็งรังไข่ ระยะ 3 โดยปกติแล้ว มะเร็งรังไข่ระยะ 1 และ 2 มักไม่ปรากฏความเปลี่ยนแปลงของร่างกายและรังไข่มากนัก จึงตรวจไม่พบ ต่อเมื่อมีอาการรุนแรงและแพทย์ตรวจละเอียดมากขึ้น จึงพบว่าเป็นมะเร็งรังไข่ระยะ 3 หรือระยะลุกลาม

การรักษา หากตรวจพบว่าเป็นมะเร็งรังไข่ แต่ยังไม่ใช่ระยะลุกลาม แพทย์จะทำการผ่าตัดเอารังไข่ออก อาจจะข้างเดียวหรือทั้ง 2 ข้าง แล้วแต่ความเสี่ยงและความรุนแรงของโรค หากเป็นระยะลุกลามมักจะกระจายโรคไปที่ปอด การเอกซเรย์ปอดจะพบจุดหรือก้อนเนื้อที่ปอด แพทย์ต้องรักษาความผิดปกติของปอดร่วมด้วย

การป้องกัน รับประทานอาหารเน้นผัก ผลไม้เป็นหลัก ลดการรับประทานเนื้อสัตว์ทุกชนิด หมั่นออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอเป็นประจำ พักผ่อนให้เพียงพอ และมีอารมณ์จิตใจที่แจ่มใส ไม่เครียดหรือกังวลกับเรื่องใดเกินไป เลี่ยงหรือลดการใช้ยาคุมกำเนิดต่อเนื่องระยะยาว ตรวจร่างกายเป็นประจำ รวมถึงการตรวจภายในด้วยอย่างน้อยปีละ 1 ครั้ง งดและเลี่ยงการมีเพศสัมพันธ์อย่างสำส่อน หากปฏิบัติได้ ช่วยลดหรือห่างไกลจากมะเร็งรังไข่ได้

ที่มา: หมอโฆษิต

มาทำความรู้จักฝุ่น PM2.5 ก่อน ว่าสาเหตุมาจากอะไร เริ่มต้นตัวฝุ่น PM2.5 นี้ เลข 2.5 คือขนาดฝุ่นนี้ 2.5 มาจากขนาดที่มีหน่วยเรียกว่า ไมครอน (MICRON) ในหน่วยวัด 1 ไมครอนมีขนาดเท่ากับ   มม. (1 มม. หรือ 1 มิลลิเมตร เท่ากับ  เซนติเมตร) ดังนั้น 1 ไมครอนที่มีขนาด  มิลลิเมตรจึงมีขนาดเล็กมาก มองด้วยตาเปล่าไม่เห็น นอกจากตัวฝุ่น PM2.5 จะมีการรวมตัวหรือจับตัวมาก ๆ จึงจะมองเห็นเป็นลักษณะหมอกหรือคล้ายควันปกคลุมไปทั่วบริเวณ ด้วยขนาดที่เล็กมากของฝุ่น PM2.5 จึงมีผลและสร้างปัญหาให้กับอวัยวะและระบบของร่างกายได้

สาเหตุการเกิดฝุ่น PM2.5 เกิดจากการเผาไหม้วัตถุในวงกว้าง หรือมีการปล่อยควันจากการเผาไหม้สู่ชั้นบรรยากาศจนเกิดการรวมตัวของกลุ่มควันฝุ่นของ PM2.5 และมิได้สลายไปในเวลาสั้น ฝุ่น PM2.5 นี้จะก่อตัวมาสร้างปัญหากับสุขภาพร่างกายของมนุษย์ได้ การเผาไหม้ที่ก่อให้เกิด PM2.5 ตามเมืองใหญ่ ๆ เช่น กรุงเทพฯ เชียงใหม่ เป็นต้น มีการเผาวัชพืชในพื้นที่เพาะปลูก เช่น ที่นาหลังการเก็บเกี่ยวข้าวแล้ว ไร่อ้อยหลังการเก็บอ้อยแล้ว ฯลฯ มีการเผาวัชพืชหรือพืชที่เหลือจากการเก็บเกี่ยวส่วนที่มีประโยชน์ไปแล้ว การเผาในบริเวณกว้าง ก่อให้เกิดกลุ่มควันใหญ่ เป็นที่มาของ PM2.5 นอกจากนี้ ในโรงงานอุตสาหกรรมขนาดเล็ก กลาง ใหญ่ มีการปล่อยควันออกมามากในลักษณะของคาร์บอน ซึ่งมีฝุ่น PM2.5 ร่วมอยู่ด้วย ปัญหาจากการจราจร รถยนต์ รถจักรยานยนต์ การเผาผลาญเชื้อเพลิงรถยนต์และรถจักรยานยนต์ เกิดควันผ่านท่อไอเสียมีส่วนก่อให้เกิดฝุ่น PM2.5 นอกจากนี้ การจุดไฟเผาขยะ การทำอาหาร การสูบบุหรี่ ล้วนมีส่วนก่อให้เกิดฝุ่น PM2.5 ทั้งสิ้น

เมื่อฝุ่น PM2.5 รวมตัวกันหนาแน่นขึ้น มีผลกระทบกับสุขภาพของมนุษย์ 2 ระบบหลัก ๆ ดังนี้

1.) ระบบทางเดินหายใจ สิ่งมีชีวิตไม่ว่า สัตว์หรือมนุษย์ต้องหายใจเอาอากาศออกซิเจนเข้าและคลายอากาศคาร์บอนไดออกไซด์ออก ฝุ่น PM2.5 จึงมีผลต่อระบบทางเดินหายใจ ตั้งแต่โพรงจมูก เนื้อเยื่อในโพรงจมูก รวมถึงโพรงไซนัส ผ่านมาที่คอหอย เนื้อเยื่อลำคอ ทอนซิล หลอดลม ขั้วปอด เยื่อหุ้มปอด เนื้อปอด รวมถึงหลอดเลือดหัวใจ ย่อมมีกระทบต่อคุณภาพชีวิต ที่พบบ่อยคือการแพ้อากาศ ก่อให้เกิดการจาม น้ำมูกไหล เจ็บคอ ไอ มีไข้ อ่อนเพลีย หายใจไม่สะดวก อึดอัด คัดจมูก เหนื่อยหอบ มีการติดเชื้อทางเดินหายใจ ก่อให้เกิดภาวะการอักเสบทางเดินหายใจดังกล่าว ทำให้ผู้ป่วยต้องพบแพทย์เพื่อรักษาตามอาการที่เกิดขึ้น ตามความรุนแรงของโรค

2.) ระบบผิวหนัง ผิวหนังเป็นส่วนที่ต้องสัมผัสกับฝุ่น PM2.5 ไม่ว่าจะเป็นใบหน้า ลำคอ ใบหู โพรงจมูก แขน-ขา ลำตัวทั้งด้านหน้าและด้านหลัง PM2.5 ก่อให้เกิดอาการแพ้ของผิวหนัง มีอาการคันและผื่นขึ้นตามผิวหนัง เกิดจาการอักเสบของรูขุมขน เป็นมากหรือน้อยขึ้นอยู่กับความรุนแรง มีอาการคันและเกิดแผลถลอก มีการติดเชื้อก่อให้เกิดการอักเสบ เป็นแผลเรื้อรังได้

เมื่อมีปัญหากับสุขภาพร่างกาย คงต้องพบแพทย์เพื่อวินิจฉัยและการรักษาที่ถูกต้องต่อไป

การป้องกัน วิธีที่ดีที่สุดเพื่อแก้ปัญหาโดยตรงและอย่างเป็นผล ต้องแก้ไขด้วยการป้องกันหรือระงับการเผาไหม้และการก่อให้เกิดควันพิษจากสาเหตุต่าง ๆ ดังได้กล่าวแล้วข้างต้น และขจัดฝุ่น PM2.5 อย่างได้ผลต้องรดน้ำ สาดน้ำ หรือทำฝนเทียม เพื่อให้น้ำช่วยขจัดปริมาณฝุ่น PM2.5 ให้ลดน้อยลง

สรุปง่าย ๆ คือ ลดการเผาไหม้ทุกกรณีให้น้อยลงและใช้น้ำเป็นตัวช่วยการรดน้ำบริเวณที่มีฝุ่น PM2.5 ให้ผลการขจัดฝุ่นได้เป็นอย่างดี รวมถึงการป้องกันตนเองด้วยการใส่หน้ากากอนามัย การล้างมือ การอาบน้ำชำระฝุ่น หลีกเลี่ยงบริเวณที่มีชุมชนแออัด ดื่มน้ำ รับอาหารดี รับอากาศบริสุทธิ์ พักผ่อนและออกกำลังกายให้ร่างกายแข็งแรง มีผลลดความเสี่ยงต่อโรคจากฝุ่น PM2.5 ได้

ที่มา: หมอโฆษิต

ในชีวิตประจำวัน เราคงปฏิเสธไม่ได้ มนุษย์ต้องมีสังคม การใช้ชีวิตในสังคม ตั้งแต่สังคมระดับเล็กคือสังคมของครอบครัวและสังคมของส่วนรวมในหลายรูปแบบ อาจเป็นสังคมในระหว่างเพื่อนฝูง สังคมในการทำงานกับเพื่อนร่วมงาน และการติดต่อสื่อสารกับชนิดของงานที่ทำ เป็นงานบริหาร งานการตลาด งานการสื่อสาร งานบริการ และงานอื่น ๆ เป็นต้น ย่อมต้องทำงานร่วมกับคนหมู่มาก ซึ่งแต่ละบุคคลมาจากครอบครัวที่ต่างกัน ระดับการศึกษาเรียนรู้ที่ต่างกัน การพัฒนา การเลี้ยงดู และการอบรมสั่งสอนจากบิดามารดาที่ต่างกัน ทุกคนย่อมต่างจิตต่างใจ จึงมีการตัดสินใจที่ต่างกัน ความนึกคิด การสื่อสารพูดคุย และการกระทำย่อมแตกต่างกัน ปัญหาต่าง ๆ จึงเกิดขึ้นทั้งในแง่ดีและแง่ไม่ดี ในแง่ดีทุกฝ่ายอยู่ร่วมกันได้และทำกิจกรรมร่วมกันอย่างมีความสุข ไม่มีข้อขัดแย้ง ทุกคนมีแต่รอยยิ้ม มีความเป็นมิตรและความคิดสร้างสรรค์ในสิ่งดี ๆ นำมาซึ่งความสุข ความเจริญในองค์กรได้เป็นรูปธรรมชัดเจน ในทางตรงกันข้าม หากมีความคิดที่แตกต่าง เกิดความขัดแย้งกัน การกระทำในองค์กรมีแนวโน้มไม่ลงรอยกัน มีการโต้แย้งด้วยวาจา อารมณ์ที่ก้าวร้าว พูดจาหยาบคาย ไม่สร้างสรรค์ แตกแยกความสามัคคี ย่อมก่อให้เกิดปัญหาทำให้กิจกรรมต่าง ๆ เกิดความเสียหาย ไม่ประสบความสำเร็จตามเป้าหมาย หรือแนวทางที่วางไว้ ทำให้นักจิตวิทยา รวมถึงการแพทย์ด้านจิตเวชต้องมาศึกษา พินิจ พิจารณา หาสาเหตุและวิธีการแก้ไข ป้องกัน การสื่อสารสร้างความเข้าใจและวางแนวทางปฏิบัติหรือกติกาทางสังคมให้เป็นที่ยอมรับของสังคมส่วนใหญ่ เพื่อหลีกเลี่ยงและระงับมิให้ปัญหาขัดแย้งบานปลายไปสู่ความรุนแรง

ปัญหาทางจิตที่อยากมี อยากได้ อยากเป็น แน่นอนคงต้องใช้หลักคิดและหลักปฏิบัติทางธรรมะเข้ามาช่วยเสริมและวิเคราะห์ให้จิตสู่แนวทางที่ดีและไม่สร้างปัญหา ซึ่งมิใช่กระทำให้สำเร็จได้ง่ายดาย ต้องมีผู้รู้มาสอนและฝึกอบรมให้มีจิตสำนึกที่ดี ทำให้ผู้ปฏิบัติได้เข้าใจถึงจิตใจของตัวเองอย่างถ่องแท้ หรือเข้าใจเป้าหมายชีวิตว่า ต้องการความสุข ความสำเร็จอย่งไร เพื่อความสุขทางใจของตัวเองและผู้อื่น มีหลักใหญ่ ๆ คือ ลดโลภ ลดโกรธ ลดหลง เพราะเป็นตัวหลักก่อให้เกิดปัญหาต่าง ๆ โดยเฉพาะตัวอิจฉาจะเบี่ยงเบนการคิดดี พูดดี และทำดี เป็นไปในด้านลบได้

ดังนั้นการพัฒนาความรู้ทางจิตในเรื่องของสติ สมาธิ ปัญญา ต้องฝึกการมีวินัย ระเบียบ ความรับผิดชอบเพื่อนำพาสู่จิตสำนึกที่ดี เป็นจุดเริ่มต้นของการคิดดี เมื่อจิตหหรือสติมุ่งสู่การคิดดี จะมีผลมาถึงกาย นำพาให้เกิดการพูดดีและทำดีต่อไป เมื่อสังคมส่วนใหญ่มีแนวโน้มคิดดี (จากจิตใจ) ทำให้เกิดการพูดดีและทำดี (จากทางกาย) สังคมมีความสงบ สามัคคี ลดการเอารัดเอาเปรียบซึ่งกันและกัน และสร้างสรรค์สิ่งดี ๆ ทำให้สังคมนั้นสงบ ร่มเย็น เป็นสังคมที่น่าอยู่ ทุกคนในสังคมมีแต่รอยยิ้ม ความปรารถนาดี สร้างความสัมพันธ์ที่ดี สังคมนั้นจะเป็นสังคมที่น่าอยู่ มีความสุขร่วมกัน

ดังนั้นการปลูกจิตสำนึกให้คิดดี พูดดี ทำดี เป็นจุดเริ่มต้นและดำเนินต่อไปให้เกิดพฤติกรรมของสังคมที่ดีได้ ประเทศชาติเจริญด้วย

ที่มา: หมอโฆษิต

ก่อนอื่นต้องทำความเข้าใจถึงโครงสร้างกระดูกท้ายทอยและกระดูกส่วนบริเวณหลัง แนวกระดูกสันหลังตั้งแต่ท้ายทอยลงไปถึงบั้นเอว กระดูกสันหลังตลอดแนวนี้มีความแอ่น ความโค้งชัดเจน ในกระดูกสันหลังมีแนวของประสาทไขสันหลังที่ต่อมาจากส่วนสมองของก้านสมอง หรือ แกนสมอง เมื่อมีการดัดท้ายทอย หรือดัดศีรษะไปทางซ้ายหรือทางขวาอย่างรุนแรง เกิดการฉุดกระชากของประสาทไขสันหลังอย่างแรง ก่อให้เกิดการบาดเจ็บภายในประสาทไขสันหลัง ทำให้ผู้ถูกนวดบาดเจ็บและศีรษะค้าง เคลื่อนไหวท้ายทอยไม่ได้ บางรายเกิดข้อไหล่ติดขัดเคลื่อนไหวไม่ได้ รวมถึงการเกิดอัมพฤกษ์และอัมพาตแน่นิ่งบนเตียงนวดได้ ส่วนของท้ายทอยและบริเวณหลัง นอกจากมีแนวประสาทไขสันหลัง ยังมีรากประสาทและเส้นประสาทฝอยมากมาย มีส่วนของเส้นเลือดแดงและเส้นเลือดดำอยู่มากมาย หากรุนแรงถึงขั้นประสาทไขสันหลังฉีกขาด ผู้รับบริการเกิดอัมพฤกษ์และอัมพาตของแขน-ขา รวมถึงการเสียชีวิตได้ ดังนั้น หากมีการดัดท้ายทอยและดัดหลัง คงต้องเบา ๆ ช้า ๆ และไม่รุนแรงที่จะก่อเกิดอันตรายต่อประสาทไขสันหลัง รากประสาท รวมถึงเลือดแดง เส้นเลือดดำและแดง กล้ามเนื้อท้ายทอย และกล้ามเนื้อหลัง

ดังนั้น การนวดท้ายทอยและส่วนหลัง ระมัดระวังการบาดเจ็บต่อโครงสร้างดังกล่าวแล้ว หากไม่มั่นใจควรจะเลี่ยงหรือดัดเบา ๆ จะปลอดภัยกับผู้ถูกนวดได้

ข้อบ่งชี้ การนวดท้ายทอยและหลัง ส่วนใหญ่เน้นนวดกล้ามเนื้อท้ายทอยและกล้ามเนื้อหลังให้เกิดการผ่อนคลาย ลดอาการปวดเมื่อยกล้ามเนื้อต่าง ๆ ได้ เกิดความสบายตัว คลายเส้นและแก้ปวดเมื่อยได้ นอกจากนี้ยังช่วยการไหลเวียนโลหิตได้เป็นอย่างดี ช่วยการคลายเครียด และช่วยให้หลับสบาย อารมณ์แจ่มใส ช่วยเจริญอาหารด้วย

สรุป การนวดท้ายทอยและส่วนบริเวณหลัง นวดให้ผ่อนคลายของเส้นเอ็น กล้ามเนื้อ กระดูกท้ายทอยและกระดูกหลัง เคลื่อนไหวได้คล่องตัวขึ้น ระบบประสาทที่ควบคุมการทำงานของอวัยวะภายในได้เป็นอย่างดี

หากจำเป็นที่จะดัดท้ายทอยและหลัง คงต้องดัดเบา ๆ ย่อมกระทำได้

ที่มา: หมอโฆษิต

สาเหตุที่ประจำเดือนไม่มาตามกำหนด มีหลักใหญ่ ๆ อยู่ดังนี้

1.) การตั้งครรภ์ สตรีที่แต่งงานแล้วอยู่กับสามี เป็นเรื่องปกติที่มีการตั้งครรภ์ ช่วงตั้งครรภ์จะยาวนานประมาณ 9 เดือน เนื่องจากมีทารกเกิดขึ้นในโพรงมดลูกของฝ่ายภรรยา ทำให้ประจำเดือนไม่มาตามปกติ

2.) ความผิดปกติภายในร่างกายของสตรีที่เกี่ยวข้องกับระบบสืบพันธุ์ เช่น มีความผิดปกติของมดลูก รังไข่ ปีกมดลูก หรือท่อรังไข่ อาจมีภาวะอักเสบภายในหรือมีเนื้องอก ทั้งแบบธรรมดาหรือเป็นมะเร็ง มีผลให้ประจำเดือนไม่มาตามปกติ รวมถึงสตรีที่มีการรับประทานยาคุมกำเนิด ประจำเดือนอาจไม่มาหรือคลาดเคลื่อนได้

3.) ความผิดปกติของฮอร์โมนเพศ อาจจะเกิดจากความผิดปกติของร่างกายในการสร้างฮอร์โมนที่เป็นตัวควบคุมการตกไข่ คือ ฮอร์โมนเอสโตรเจน (Estrogen) ทำให้การตกไข่จากรังไข่มายังปีกมดลูกผิดปกติ เป็นเหตุให้ประจำเดือนไม่มา

4.) วัยหมดประจำเดือน สตรีที่อายุประมาณ 45 ปีขึ้นไป เข้าสู่วัยหมดประจำเดือน ฮอร์โมนเพศเริ่มหมดไป จึงไม่มีตัวฮอร์โมนไปส่งเสริมการผลิตหรือตกไข่จากรังไข่ ทำให้ประจำเดือนไม่มา และเมื่อเข้าสู่วัยหมดประจำเดือน ประจำเดือนก็จะไม่มาถาวร

5.) ภาวะเครียดทางจิตใจ อารมณ์ ความกังวลกับเรื่องใดเรื่องหนึ่งเกินไป ย่อมมีผลทำให้ฮอร์โมนเพศผันผวน การตกไข่ไม่เป็นไปตามปกติ มีผลทำให้ประจำเดือนไม่มาหรือคลาดเคลื่อนได้

เวลาที่ประจำเดือนไม่มาตามปกติหรือมาบ้างไม่มาบ้าง ประจำเดือนที่มามากเกินไป ประจำเดือนที่มาน้อยเกินไป กระทั่งไม่มาเลย ย่อมเป็นความกังวลใจ ดังนั้นจึงจำเป็นต้องพบแพทย์แผนกสูติ-นารีเวช เพื่อทำการตรวจร่างกายและวินิจฉัยถึงสาเหตุการที่ประจำเดือนไม่มาตามปกติเพื่อจะได้ให้การรักษาได้ถูกต้อง ในกรณีเกิดความผิดปกติจากโรคภัยไข้เจ็บจะได้รักษาแต่เนิ่น ๆ ปัญหาต่าง ๆ จะแก้ไขได้ง่ายกว่าทิ้งไว้ระยะเวลายาวนาน

การดูแลร่างกายให้แข็งแรงและปฏิบัติตัวอย่างมีระเบียบวินัย ย่อมจะลดปัญหาการขาดประจำเดือนลงได้

1.) รับอากาศบริสุทธิ์ หลีกเลี่ยงอากาศที่เป็นพิษ เช่น ฝุ่น ควัน เช่น ควันจากท่อไอเสียรถยนต์ ควันจากการเผาไหม้ต้นไม้ใบหญ้า ควันจากโรงงานอุตสาหกรรม ควันจากการสูบบุหรี่ เป็นต้น

2.) ดื่มน้ำให้เพียงพอวันละ 6-8 แก้ว (1 – 2 ลิตร) ไม่อั้นปัสสาวะและรับประทานอาหารที่มีประโยชน์ เน้นผักและผลไม้เป็นหลัก

3.) ออกกำลังกายสม่ำเสมอเป็นประจำ เสริมสร้างกายแข็งแรง และขับเหงื่อออกจากร่างกาย

4.) อารมณ์แจ่มใสและพักผ่อนให้เพียงพอ

5.) ระบบขับถ่ายปกติ ไม่ท้องผูก

ถ้าปฏิบัติตามคำแนะนำนี้ได้อย่างเคร่งครัด การขาดประจำเดือนและโรคภัยทางสูติ-นารีเวชจะลดน้อยลง ประจำเดือนมาตามปกติได้

ที่มา: หมอโฆษิต