นายนิทัศน์ วรพนพิพัฒน์ กรรมการผู้จัดการใหญ่ บริษัท ราช กรุ๊ป จำกัด (มหาชน) กล่าวว่า โรงไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์กาลาบังก้า ถือเป็นหมุดหมายแรกของบริษัทฯ ในความมุ่งมั่นที่จะดำเนินธุรกิจและสนับสนุนเป้าหมายการพัฒนาพลังงานทดแทนของประเทศฟิลิปปินส์ ทั้งนี้ บริษัทฯ และเน็กส์ซิฟ เอ็นเนอร์จี อินเวส ซึ่งเป็นพันธมิตรธุรกิจได้ร่วมกันศึกษาความเป็นไปได้ในการพัฒนาโครงการพลังงานแสงอาทิตย์เอ็นพีเอสไอกำลังผลิตไฟฟ้าสูงสุดตามสัดส่วนการถือหุ้น 71.1 เมกะวัตต์ (MWp) โครงการโรงไฟฟ้าพลังงานลมใกล้ชายฝั่งอ่าวซานมิเกล และโครงการโรงไฟฟ้าพลังงานลมนอกชายฝั่ง ลูเซน่า ซึ่งมีกำลังการผลิตติดตั้งตามสัดส่วนการถือหุ้นโครงการละประมาณ 220 เมกะวัตต์

“เป็นที่น่ายินดีที่โครงการกาลาบังก้าสามารถดำเนินงานก่อสร้างและทดสอบมาตรฐานต่างๆ สำเร็จได้ตามเป้าหมาย นับจากนี้โรงไฟฟ้าแห่งนี้จะทำหน้าที่ผลิตไฟฟ้าสีเขียวตอบสนองความต้องการไฟฟ้าและเป้าหมายการลดก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ของลูกค้าด้วย นอกจากนี้ รายได้จากโรงไฟฟ้ากาลาบังก้าที่จะเริ่มรับรู้ในไตรมาสที่ 3 ปีนี้ จะช่วยเสริมฐานะการเงินของบริษัทฯ ให้มีความแข็งแกร่งยิ่งขึ้นอีกด้วย” นายนิทัศน์ กล่าว

โรงไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์กาลาบังก้า ตั้งอยู่ในจังหวัดคามารีเนสซูร์ (Camarines Sur) ในตอนใต้ของเกาะลูซอน ของประเทศฟิลิปปินส์

ขอเริ่มด้วยตำนานการจัดการขยะในประเทศไทยโดยย่อราว 20 ปีมาแล้ว ความรับผิดชอบของการจัดการขยะชุมชนมีกระทรวงมหาดไทยและกรมควบคุมมลพิษ ผลัดกันรับผิดชอบ ขึ้นอยู่กับว่าช่วงเวลานั้นปลัดกระทรวงไหน Active กว่ากัน การขอ PPA (Power Purchase Agreement) ก่อนตั้ง กกพ. (คณะกรรมการกำกับกิจการพลังงาน) ก็มีคณะกรรมการ RE: Renewable Energy ซึ่งมีปลัดกระทรวงพลังงานเป็นประธาน มีการประชุมเกือบทุกเดือน โครงการที่ผ่านคณะกรรมการชุดนี้จะได้ PPA ทันทีในช่วงนั้น PPA ยังไม่มีราคามากนัก เนื่องจากใช้เวลาไม่มากในการขอใบอนุญาต ซึ่งในคณะกรรมการ RE ก็มีผู้ทรงคุณวุฒิที่เกี่ยวข้องครบไม่ต่างจากคณะกรรมการชุดใหญ่ในปัจจุบัน ขั้นตอนและวิธีการไม่เกิน 6 เดือนก็จะได้ PPA สิ่งที่ยากที่สุดสมัยนั้นก็คือ การทำประชาคม และการถูก สคร. (สำนักงานคณะกรรมการนโยบายรัฐวิสาหกิจ) ตีความว่าเป็นโครงการร่วมลงทุนกับรัฐ จึงเสียเวลากันไปช่วงหนึ่ง ดังนั้น อปท. (องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น) จึงเรียกร้องให้ยกเลิกกฎหมายร่วมทุน ทางกระทรวงมหาดไทยจึงมี พ.ร.บ.รักษาความสะอาดและความเป็นระเบียบเรียบร้อยของบ้านเมือง พ.ศ. 2560 ขึ้น เพื่อดึงอำนาจจากกรมควบคุมมลพิษและกระทรวงพลังงานมารวมอยู่ใน พ.ร.บ. ฉบับนี้ทั้งหมด จนถึงปัจจุบัน องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจึงเสมือนหนีเสือปะจระเข้ในที่สุด

ขั้นตอนการขอ PPA (Power Purchase Agreement) ขยะชุมชนในปัจจุบัน

มีการปรับจาก 10 กว่าขั้นตอน เหลือ 9 ขั้นตอน (ดังภาพ) แต่เนื้อหาความยุ่งยากเท่าเดิม ใครคิดจะเดินขึ้นบันไดตั้งแต่ขั้นที่ 1 คงต้องหายใจยาว ๆ เนื่องจากต้องใช้เวลาอย่างน้อย 5 ปี กว่าจะได้ลงนามในสัญญา PPA และใช้เวลาสร้างโรงไฟฟ้าอีกกว่า 2 ปี แต่ถ้าท่านคอยไม่ได้ ก็สามารถซื้อเวลา 5 ปี ได้ด้วยเงินประมาณ 100 ล้านบาท สำหรับโรงไฟฟ้าขยะ ขายไฟ 8-9 เมกะวัตต์ เฉลี่ยค่าเวลาปีละ 20 ล้านบาท ด้วย IRR ประมาณ 12-15% หากท่านมีเวลาเดินขึ้นบันได 9 ขั้น จะขอแนะนำดังนี้ …

บันไดขั้นที่ 1 อปท. จัดทำข้อเสนอการศึกษาและวิเคราะห์โครงการ

ขั้นตอนแรกนี้เป็นขั้นตอนที่จำเป็นและค่อนข้างยาก เป็นเรื่องของผลประโยชน์ หากตกลงกันได้สมประโยชน์ทุกฝ่าย ก็จะออกมาเป็นผลการศึกษาเล่มหนา 2 นิ้ว เนื้อหาสำคัญประมาณ 30 หน้า บรรยายถึงที่มาและความพร้อมอย่างน้อย 4 ด้าน เช่น พื้นที่ดำเนินโครงการชุมชนไม่ต่อต้าน ปริมาณขยะเพียงพอตลอดระยะเวลาสัญญา เทคโนโลยีเหมาะสม มีการคัดแยกขยะ ชุมชนเห็นด้วย และมีความเป็นไปได้ในเชิงพาณิชย์ เอกชนสามารถคืนทุนและมีกำไร คำแนะนำก็คือ… หากใช้ชื่อมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงเป็นผู้ศึกษาโครงการ ท่านกรรมการอาจซักถามไม่มาก

ขั้นตอนที่ 2 คณะกรรมการจัดการสิ่งปฏิกูลและมูลฝอยจังหวัดพิจารณาข้อเสนอโครงการและให้จังหวัดเสนอโครงการ

เป็นขั้นตอนที่ทางท้องถิ่นต้องจับมือกับภาคเอกชนที่สนใจลงทุนประสานกับทางจังหวัด หากลงตัวทุกด้าน เรื่องก็จะผ่านจากระดับจังหวัดไปกระทรวงมหาดไทย นับเป็นขั้นตอนที่สำคัญอีกขั้นตอนหนึ่งทีเดียว

ขั้นตอนที่ 3 กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่นวิเคราะห์ข้อเสนอโครงการฯ

ขั้นตอนที่ 4 คณะกรรมการกลั่นกรองโครงการกำจัดมูลฝอยของ อปท.ฯ ให้ความเห็น

ขั้นตอนที่ 5 คณะกรรมการกลางการจัดการสิ่งปฏิกูลและมูลฝอยพิจารณาให้ความเห็น

3 ขั้นตอนนี้ควรรวมเป็นขั้นตอนเดียว เนื่องจากปัญหาต่าง ๆ มีการกำหนดวิธีแก้ไขไว้ใน COP ขยะแล้วเป็นส่วนใหญ่ และให้ประกาศกำหนดระยะเวลาการพิจารณาตาม พ.ร.บ.อำนวยความสะดวกในการพิจารณาอนุญาตของทางราชการ พ.ศ. 2558 ซึ่งจะลดเวลาลงได้กว่า 1 ปี

ขั้นตอนที่ 6 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยให้ความเห็นชอบ

เป็นขั้นตอนสำคัญที่สุดก็ว่าได้ ทางผู้เสนอโครงการต้องมีการประสานกับทุก ๆ ฝ่าย เพื่อกระชับเวลาลง

ขั้นตอนที่ 7 องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเจ้าของโครงการคัดเลือกเอกชน พร้อมเสนอร่างสัญญาให้อัยการสูงสุดตรวจสอบ

ข้อควรรู้สำหรับขั้นตอนนี้:

1. การคัดเลือกเอกชนควรใช้วิธีเจาะจงตามประกาศกระทรวงมหาดไทย
2. เคยมีการประสานกับทางอัยการสูงสุดให้มีแบบฟอร์มมาตรฐาน 2-3 แบบ เพื่อเลือกใช้ได้โดยไม่ต้องตรวจใหม่ทุกโครงการและได้คำตอบอย่างไม่เป็นทางการว่า “ท่านอัยการแต่ละท่านมีความคิดเห็นแตกต่างกัน” ส่วนอัยการจังหวัดมีความเห็นตามอัยการสูงสุด

ขั้นตอนที่ 8 อปท. ลงนามสัญญาว่าจ้างเอกชน

ขั้นตอนนี้ดูเหมือนจะจบ รอทำสัญญากับการไฟฟ้าที่เกี่ยวข้องลองอ่านขั้นตอนที่ 9 ดูก่อน

ขั้นตอนที่ 9 ดำเนินการตามระเบียบ กกพ.

มีข้อเสนอและคำแนะนำ ดังต่อไปนี้

1. กพช. (คณะกรรมการพลังงานแห่งชาติ) ควรให้อำนาจ กกพ. ในการรับซื้อไฟฟ้าจากพลังงานขยะได้โดยตรง และ กกพ. ควรมีการประชุมรับซื้อไฟฟ้าอย่างสม่ำเสมอ และรับซื้อไฟฟ้าตามความพร้อม “First Come, First Serve”
2. COP (Code of Practice) เป็นเรื่องจำเป็นที่ภาคเอกชนต้องเสียทั้งเวลาและค่าใช้จ่าย แต่ก็คุ้มค่าการลงทุนถ้าจะถามว่า Key Success ของโรงไฟฟ้าขยะชุมชนอยู่ตรงไหนตอบได้เลยว่าอยู่ที่แผนธุรกิจ ถ้า IRR ลงตัวก็หมายถึงสมประโยชน์ทุกฝ่าย ไม่ควรไปโทษ อปท. ผู้รับผิดชอบขยะว่าเป็นต้นเหตุของปัญหาแต่เพียงฝ่ายเดียว PPA ขยะชุมชนจะใช้เวลา 6 เดือน 1 ปี 2 ปี หรือ5-6 ปี ขึ้นอยู่กับกลไกภาครัฐจะให้เป็นไป

หยุดเกมซื้อขายเวลาโรงไฟฟ้า หมายถึงโรงไฟฟ้าพลังงานทดแทนทุกประเภทเชื้อเพลิง ซึ่งเจ้าของ PPA ส่วนใหญ่ไม่ใช่นักลงทุน แต่เป็นผู้พัฒนาโครงการ (Developer) เมื่อไดสัญญาแลว้ จึงต้องวิ่งขาย PPA ทำกำไร ซึ่งอาจต้องใช้เวลามาก หากต้องการได้ราคาที่ดี จึงเป็นภาระต่อภาครัฐที่ต้องมาพิจารณาเหตุผลการต่อสัญญา จึงขอเสนอแนวทางใหม่ด้วยการลดระยะเวลาในสัญญาขายไฟลง เช่น สัญญา 20 ปี จะลดลงเรื่อย ๆ ตามเวลาที่ล่าช้า ไม่ว่าจะด้วยเหตุสุดวิสัยใดก็ตาม ยกเว้นเป็นนโยบายของรัฐ วิธีนี้จะช่วยเร่งให้ผู้ขาย PPA ต้องรีบขายก่อนราคาจะลดลงเรื่อย ๆ ตามระยะเวลา

การจัดการขยะสำหรับประเทศไทย ยังต้องมีการออกระเบียบหรือกฎหมายให้เชื้อเพลิงขยะ RDF : Refuse Derived Fuel เป็นเชื้อเพลิงเชิงพาณิชย์ ซื้อขายในตลาดได้เหมือนเชื้อเพลิงอื่น ๆ เช่น ไม้สับ ก๊าซธรรมชาติน้ำมัน และถ่านหิน ส่วนการนำขยะไปเป็นเชื้อเพลิงโรงไฟฟ้าก็ควรมีการปรับปรุงคุณภาพเป็น RDF ก่อน เพื่อรักษาสิ่งแวดล้อมตามแนวทางสากล Circular Economy และนโยบายของรัฐบาล ส่วนการพิจารณาขอใบอนุญาต PPA ควรใช้หลักเกณฑ์การพิจารณาแบบง่าย ๆ แต่มีประสิทธิภาพของ กกพ. คือ พิจารณาความพร้อมอย่างน้อย 4 ด้าน คือ 1. ด้านพื้นที่ 2. ด้านเทคโนโลยี 3. ด้านเชื้อเพลิง 4. ด้านการลงทุน ส่วนที่จะเร็วหรือช้าจะอยู่ที่นโยบาย

Source: นิตยสาร Green Network ฉบับที่ 102 พฤศจิกายน-ธันวาคม 2563 คอลัมน์ Energy โดย พิชัย ถิ่นสันติสุข

4 มกราคม 2563 – รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงาน พร้อมด้วยคณะผู้บริหารกระทรวงพลังงานลงพื้นที่จังหวัดอุบลราชธานี ตรวจติดตามความก้าวหน้าของการดำเนินการเพื่อขับเคลื่อนผลักดันนโยบายโรงไฟฟ้าชุมชนเพื่อเศรษฐกิจฐานรากในพื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่างครอบคลุมจังหวัดยโสธร ศรีสะเกษ อำนาจเจริญ และอุบลราชธานี โดยมีนายสฤษดิ์ วิฑูรย์ ผู้ว่าราชการจังหวัดอุบลราชธานีและคณะให้การต้อนรับ

นายสนธิรัตน์ สนธิจิรวงศ์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงาน เปิดเผยว่า การลงพื้นที่จังหวัดอุบลราชธานีในครั้งนี้ มีภารกิจสำคัญคือ การประชุมหารือร่วมกับ 4 จังหวัดในพื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง ได้แก่ จังหวัดยโสธร ศรีสะเกษ อำนาจเจริญ และอุบลราชธานี และติดตามการดำเนินงานของกระทรวงพลังงานตามนโยบายที่ได้มอบหมายไว้ อาทิ โครงการโรงไฟฟ้าชุมชนเพื่อเศรษฐกิจฐานราก สถานีพลังงานชุมชน การของบประมาณกองทุนเพื่อส่งเสริมการอนุรักษ์พลังงานเพื่อการแก้ปัญหาภัยแล้ง เพื่อขับเคลื่อนเศรษฐกิจฐานรากให้มีความเข้มแข็ง รวมถึงการติดตามพื้นที่ที่ต้องการความมั่นคงด้านไฟฟ้า เป็นต้น ซึ่งภาพรวมขณะนี้ อยู่ระหว่างการเร่งขับเคลื่อนให้เกิดผลสำเร็จที่เป็นรูปธรรมตามนโยบายที่ได้มอบหมายไว้

โดยในส่วนของโครงการโรงไฟฟ้าชุมชนนั้น ได้ผ่านความเห็นชอบเกี่ยวกับเงื่อนไขหลักเกณฑ์การจัดตั้งโรงไฟฟ้าชุมชนเพื่อเศรษฐกิจฐานรากจากที่ประชุมคณะกรรมการนโยบายพลังงานแห่งชาติ (กพช.) เมื่อวันที่ 16 ธ.ค.62 ที่ผ่านมา ในปี 2563 นี้ จะเปิดรับซื้อไฟฟ้าจากโรงไฟฟ้าพลังงานหมุนเวียนของผู้ผลิตรายเล็กมาก (VSPP) ในรูปแบบ FiT จำนวนรวม 700 เมกะวัตต์ (MW) โดยให้ความสำคัญกับโรงไฟฟ้า Quick Win ที่ก่อสร้างแล้วเสร็จหรือใกล้จะแล้วเสร็จเข้าร่วมโครงการก่อน ซึ่งโครงการจะสามารถจ่ายไฟฟ้าเข้าระบบภายในปี 2563 นี้

สำหรับในการร่วมทุนได้วางหลักเกณฑ์ไว้โดยให้ความสำคัญไปที่ประโยชน์ต่อชุมชนเป็นหลัก โดยผู้เสนอโครงการที่อาจเป็นภาคเอกชนหรืออาจร่วมกับองค์กรของรัฐ จะถือหุ้นในโครงการได้ 60% – 90% ส่วนกลุ่ม

วิสาหกิจชุมชน 10% – 40% โดยกลุ่มวิสาหกิจชุมชนต้องมีสมาชิกไม่น้อยกว่า 200 ครัวเรือน และยังมีการแบ่งส่วนแบ่งรายได้ตามหลักเกณฑ์ รวมทั้งต้องมีแผนจัดหาเชื้อเพลิง รับซื้อเชื้อเพลิงราคาประกันกับวิสาหกิจชุมชน แบบคอนแทร็ก ฟาร์มมิ่ง (Contract Farming) ด้วย

“เป้าหมายหลักของโครงการโรงไฟฟ้าชุมชนคือการแก้ปัญหาเศรษฐกิจฐานรากเพื่อยกระดับคุณภาพชีวิตของประชาชนด้วยนโยบายพลังงาน ซึ่งการขับเคลื่อนโรงไฟฟ้าชุมชนจะทำให้เกิดเม็ดเงินลงทุนในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจกว่า 7 หมื่นล้านบาท ก่อเกิดการสร้างงานสร้างอาชีพ และรายได้ให้ชุมชนได้อย่างยั่งยืน นอกจากนี้ ชุมชนรอบโรงไฟฟ้ายังจะได้รับส่วนลดค่าไฟฟ้าอีกด้วย” รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงานกล่าว

การลงพื้นที่จังหวัดอุบลในครั้งนี้ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงานและคณะได้เข้าเยี่ยมชมโครงการด้านพลังงานทดแทนของบริษัท อุบลไบโอเอทานอล จำกัด (มหาชน) ซึ่งมีการผลิตเอทานอล ผลิตก๊าซชีวภาพ และโรงไฟฟ้าขนาด 5.6 MW เพื่อดูการดำเนินงานของกลุ่มบริษัทอุบลไบโอเอทานอล เนื่องจากเป็นหนึ่งในโรงไฟฟ้าที่แสดงความสนใจเข้าร่วมโครงการตามกรอบเวลาของนโยบายโรงไฟฟ้าชุมชนเร่งด่วน Quick Win

โรงงานมีระบบผลิตไบโอก๊าซที่ผลิตจากการย่อยกากมันสำปะหลังที่ได้รับจากโรงแป้งมันฯ สามารถปรับปรุงระบบรองรับหญ้าเนเปียร์ได้ภายใน 6 เดือน โดยมีกากมันสำปะหลังซึ่งเป็นผลพลอยได้จากการผลิตเอทานอลนำมาใช้เป็นวัตถุดิบเสริมประสิทธิภาพในการผลิตก๊าซชีวภาพ และมีโรงไฟฟ้าขนาด 5.6 MW ที่มีสายส่งขนาด 115 kV และ 22 kV พร้อมรับการจำหน่ายไฟฟ้า

ทั้งนี้ กลุ่มบริษัทฯ ยังมีสมาชิกกลุ่มเครือข่ายเกษตรกรที่มีพื้นที่เกษตรกรรมอยู่บริเวณรอบโรงงาน มีความต้องการและมีความพร้อมในการเข้าร่วมถือหุ้นกับโรงไฟฟ้า โดยกลุ่มบริษัทฯ มีการประกันราคาและรับซื้อผลผลิตมันสำปะหลังที่แน่นอนกับเกษตรกรที่เข้าร่วมโครงการ มีระบบท่อส่ง และกระจายน้ำให้ชุมชน สามารถลดต้นทุน และเพิ่มผลผลิตในการปลูกหญ้าเนเปียร์ และมีโครงการสนับสนุนกากมันสำปะหลัง เพื่อเป็นสารปรับปรุงบำรุงดิน รวมทั้ง กลุ่มบริษัทฯ มีที่ดินปลูกหญ้าเนเปียร์มากกว่า 2,000 ไร่ มีประสบการณ์ในการปลูก และจัดการแปลงหญ้าเนเปียร์มากว่า 5 ปี มีผลผลิตสูงเฉลี่ยประมาณ 10 ตันต่อไร่ สามารถเป็นแปลงต้นแบบสาธิตให้กลุ่มเกษตรกรได้มาศึกษาเรียนรู้

สถิต สุขอนันต์ ผู้อำนวยการฝ่ายปฏิบัติการด้านการใช้ไฟฟ้า การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย กล่าวว่า ในการบูรณาการเพื่อการจัดการในอนาคตของกฟผ. โดยมี 3 แผนหลักที่ กฟผ.มีส่วนในการช่วยผลักดัน คือ แผนการพัฒนากำลังการผลิตไฟฟ้า (PDP) แผนอนุรักษ์พลังงาน (EEP) แผนพัฒนาพลังงานทดแทนและพลังงานทางเลือก (ADEP) ด้านการอนุรักษ์พลังงาน กฟผ.ยังมีแนวทางในการประหยัดพลังงาน โดยดำเนินการควบคู่กันไป ภายใต้แผนอนุรักษ์พลังงาน ตั้งแต่ปี 2558-2579 (EEP 2015) แบ่งออกเป็น 3 ส่วน ได้แก่ แผนอนุรักษ์พลังงานที่เกี่ยวกับภาครัฐ ภาคเอกชน และการขนส่ง ในภาครัฐทาง กฟผ.เข้าไปมีส่วนในการที่ช่วยส่งเสริมสนับสนุนให้ภาครัฐเกิดการใช้พลังงานทอย่างประหยัดและมีประสิทธิภาพ โดยเฉพาะฉลากประหยัดไฟเบอร์ 5 ที่มีการดำเนินการมาอย่างต่อเนื่อง จนปัจจุบันมีผลิตภัณฑ์ที่ติดฉลากประหยัดไฟ เบอร์ 5 รวมกันถึง 28 ผลิตภัณฑ์ และนอกจากนี้ในเรื่องของระบบขนส่ง กฟผ. มีการพัฒนารถไฟฟ้าต้นแบบ ซึ่งเป็นรถไฟฟ้าดัดแปลงที่ กฟผ.ทำการวิจัยและพัฒนาขึ้นมา ทั้งนี้ใน 3 ส่วนข้างต้น เมื่อเข้าไปอยู่ในแผน จะถูกแบ่งออกเป็นภาคบังคับ ภาคความร่วมมือ และภาคสนับสนุน โดยในเป้าหมายของแผนเมื่อสิ้นแผนในปี 2579 จะต้องสามารถลดการใช้พลังงานได้ 51,700 ktoe หรือเทียบเป็นกำลังผลิตไฟฟ้าประมาณ 90,000 kWh

“ด้านการขนส่ง กฟฝ.ได้ศึกษารถยนต์ดัดแปลง โดยวิจัยร่วมกับทาง สวทช.เพื่อที่จะดัดแปลงรถยนต์ที่ใช้เครื่องยนต์สันดาปภายในให้เป็นรถยนต์ไฟฟ้า ช่วยให้ผู้ที่มีรถยนต์เก่าสามารถปรับเปลี่ยนอย่างเช่น การเปลี่ยนจากถังน้ำมันเป็นแบตเตอรี่ นำมาใช้เป็นรถยนต์ไฟฟ้า เพื่อรองรับเทคโนโลยียานยนต์ในอนาคต และสุดท้ายปลายแผนการวิจัยในปี 2563 คาดว่าค่าใช้จ่ายในการดัดแปลงรถยนต์ไฟฟ้าจะลดลง”

ส่วนของแผนพัฒนาพลังงานหมุนเวียนของ กฟผ. ปี 2559-2579 มีการกำหนดเป้าหมายการพัฒนาพลังงานหมุนเวียน เพิ่มขึ้น 15,00-20,000 เมกะวัตต์ ณ ปลายแผย PDP 2015 โดยจะกระจายไปทั่วประเทศ ไม่ว่าจะเป็น โซลาร์เซลล์ ชีวมวล พลังน้ำ พลังงานลม และพลังงานขยะ เป็นแผนระยะยาวที่กฟผ.ได้ดำเนินการ เช่น โครงการโรงไฟฟ้ากังหันลม ลำตะคอง 24 เมกะวัตต์  โดยผนวกกับ Energy Storage เพื่อแปลงพลังงานไฟฟ้าเป็นก๊าซไฮโดรเจนไปกักเก็บไว้ที่ถังเก็บก๊าซไฮโดรเจน เมื่อต้องการใช้ไฟฟ้า ก๊าซไฮโดรเจนที่ถูกเก็บไว้จะนำไปผลิตไฟฟ้าด้วยเทคโนโลยีเซลล์เชื้อเพลิง โดยเซลล์เชื้อเพลิงติดตั้งที่โรงไฟฟ้ากังหันลม ลำตะคองนี้มีศักยภาพผลิตไฟฟ้าได้ 300 กิโลวัตต์ จะจ่ายไฟฟ้าเข้าศูนย์การเรียนรู้ กฟผ.ลำตะคอง ทั้งนี้ หากปริมาณไฟฟ้ามากกว่าความต้องการก็จะจ่ายไฟฟ้าเข้าสู่ระบบส่งเพื่อนำไปใช้ได้ต่อไป และนอกจากนี้ยังมีโครงการทดลองพลังงานทดแทน ในพื้นที่ทับสะแก ได้แก่ โซลาร์เซลล์ 5 เมกะวัตต์ ต้นแบบก๊าซชีวภาพ 500 กิโลวัตต์ กังหันลมแนวนอน 250 กิโลวัตต์ และศูนย์นวัตกรรม สร้างการเรียนรู้เกี่ยวกับเรื่องพลังงาน

สถิต สุขอนันต์ กล่าวว่า กฟผ.ในฐานะผู้รับผิดชอบระบบผลิตและระบบส่งไฟฟ้าได้มีการจัดทําแผนระบบโครงข่ายสมาร์ทกริด (Smart Gird) ซึ่งสอดคล้องกับแผนแม่บทการพัฒนาระบบโครงข่ายสมาร์ทกริดของประเทศไทย ภายใต้การวิจัยได้จัดทำโครงการนำร่องที่จังหวัดแม่ฮ่องสอน เพื่อพัฒนาระบบโครงข่ายไฟฟ้าอัจฉริยะ (Smart Grid) เหตุผลในการเลือกแม่ฮ่องสอนเป็นโครงการต้นแบบนำร่อง เนื่องจากพื้นที่ดังกล่าวมีสภาพภูมิประเทศเป็นป่าเขา และยังเป็นจังหวัดเดียวในประเทศไทยที่ระบบส่งไฟฟ้าแรงดันสูงของการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย ยังไม่สามารถเข้าถึงได้ ไฟฟ้าบางส่วนจึงต้องถูกจ่ายมาจากระบบจำหน่ายไฟฟ้าของการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค ซึ่งต้องผ่านพื้นที่ป่าเขา จึงทำให้จังหวัดแม่ฮ่องสอนมักประสบปัญหากระแสไฟฟ้าขัดข้องบ่อย

สำหรับโครงการ Smart Gird แม่ฮ่องสอน จะประกอบด้วย โรงไฟฟ้าหลักที่ใช้เชื้อเพลิงดีเซล โรงไฟฟ้าผ่าบอง ใช้ไฟฟ้าจากโซลาร์เซลล์ และพลังน้ำ ที่กรมพัฒนาพลังงานทดแทนและอนุรักษ์พลังงาน (พพ.) เป็นผู้ดูแล โครงการดังกล่าวจะสมบูรณ์จะต้องประกอบด้วย Smart Energy เป็นการพัฒนาระบบด้านการจัดหาไฟฟ้า โดยพึ่งพาพลังงานหมุนเวียนในพื้นที่ Smart System มีระบบควบคุมและปฏิบัติการทางไฟฟ้าเป็นตัวกลางประสานเชื่อมโยงระหว่างภาคการผลิตและผู้ใช้ไฟฟ้าที่มีประสิทธิภาพ Smart City พัฒนาระบบ เพื่อให้ผู้ใช้ไฟฟ้ามีส่วนร่วมต่อการรักษาระดับความมั่นคงและประสิทธิภาพของระบบ และ Smart Learning การพัฒนาเป็นศูนย์การเรียนรู้ และเพื่อให้พลังงานที่ผลิตได้มีความมั่นคงของระบบไฟฟ้ามากขึ้น จึงได้ติดตั้งระบบเก็บกักพลังงานประเภทแบตเตอรี่ (Battery Energy Storage System) เพื่อใช้เป็นแหล่งจ่ายไฟฟ้าสำรอง นอกจากนี้โครงการนี้ยังทำให้ชุมชนมีความเป็น Smart Home และ Smart City สามารถบริหารจัดการเรื่องของการใช้ไฟฟ้าในอาคาร นับเป็นการเปลี่ยนแปลงการใช้พลังงานในยุค 4.0 (Energy 4.0) หากมีการบูรณาการทั้งหมด ทั้งในส่วนของ Smart Gird Smart City และ Smart Home จะเป็นตัวช่วยทำให้ Energy 4.0 บรรลุเป้าหมายที่ตั้งไว้ โดยชุมชนสามารถผลิตพลังงานเองได้เอง พึ่งพาการใช้พลังงานภายในชุมชนด้วยการบริหารและการควบคุมที่ดี

อย่างไรก็ตาม โครงการนี้ได้ถูกออกแบบให้สอดคล้องกับโครงสร้างการดำเนินงานของระบบไฟฟ้าในจังหวัดแม่ฮ่องสอน เพื่อเสริมสร้างความมั่นคงของระบบไฟฟ้าให้สามารถรองรับภัยพิบัติทางธรรมชาติได้ เป็นต้นแบบเศรษฐกิจสีเขียว และเป็นต้นแบบของเมืองที่ใช้พลังงานอย่างมีประสิทธิภาพและยั่งยืน

“ในการบูรณาการเพื่อการจัดการในอนาคตของ กฟผ. มองว่า วิธีการบูรณาการในเรื่องการจัดการพลังงาน ไม่ว่าจะเป็นทางด้าน Supply หรือ Demand ควรจะมีการจัดการที่รวดเร็ว ช่วยให้มองเห็นสภาพการใช้พลังงานต่างๆทั้งระบบพร้อมกัน โดยเฉพาะระบบไฟฟ้าหากมีความ Smart ดูแลและควบคุมระบบได้ดีแล้ว จะทำให้การจัดการพลังงาน สามารถจะตอบสนองได้ทันท่วงที เกิดการใช้ประโยชน์จากพลังงานไฟฟ้าได้อย่างมีประสิทธิภาพสูงสุด”