เมื่อการเลือกตั้งวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2569 ใกล้เข้ามา คำถามสำคัญที่สังคมต้องการคำตอบไม่ใช่เพียงว่าใครจะเข้ามาบริหารประเทศ แต่คือพรรคการเมืองใดมีนโยบายด้านสิ่งแวดล้อมที่พร้อมรับมือวิกฤตฝุ่นพิษ ภาวะโลกร้อน และภัยพิบัติที่ทวีความรุนแรงขึ้นในแต่ละปี ท่ามกลางบริบทที่พรรคการเมืองจำนวนไม่น้อยยังคงให้น้ำหนักกับนโยบายปากท้องเป็นลำดับแรก ขณะที่ปัญหาด้านสิ่งแวดล้อมซึ่งดูเหมือนเป็นเรื่องรอง กำลังส่งผลกระทบโดยตรงต่อสุขภาพ คุณภาพชีวิต และศักยภาพการแข่งขันของประเทศในระยะยาว จนทำให้ประเด็นสิ่งแวดล้อมไม่อาจถูกมองเป็นเพียงนโยบายเฉพาะด้านอีกต่อไป หากแต่กลายเป็นหนึ่งในตัวชี้วัดสำคัญของทิศทางการพัฒนาประเทศหลังการเลือกตั้งครั้งนี้